THE BALANCEhttps://thebalance.clinic/nl/informatiebronnen/onderzoek/geestelijke-gezondheid-herstel-2025/

Zwitserse wortels. Internationale expertise. Persoonlijke zorg, met privacy en discretie.

THE BALANCE

Vertrouwelijk advies

Laten we uw volgende stap bespreken.

Bespreek met ons opnameteam de behandelmogelijkheden voor uzelf of een dierbare.

Privacy en discretie vanaf het eerste gesprek.

Uw opnameteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleOpnamemanager
Bel ons opnameteam+41 44 500 5111 Stuur een WhatsApp-berichtBegin een gesprek

Klinische bron

THE BALANCE Rapport over geestelijke gezondheid en herstel: jaaroverzicht 2025: toegang is niet hetzelfde als herstel

Een retrospectief overzicht van onderzoeksgegevens over geestelijke gezondheid uit 2025, van behandeluitkomsten en digitale zorg tot economische kosten en ontwikkelingen in de zorg in de Golfregio. Later verschenen gegevens over 2025 worden duidelijk aangeduid.

Klinisch beoordeeld doorDr. Sarah Boss, MD
Stenen woning met een zwembad, gazon en palmbomen

Eind 2025 kon de geestelijke gezondheidszorg worden beschreven aan de hand van meer consulten, nieuwe digitale interventies en steeds gedetailleerdere onderzoeken. De lastige vraag bleef wat er voor patiënten veranderde. Voor vermogende gezinnen die internationaal mobiel zijn, kan extra toegang de keuzemogelijkheden vergroten zonder dat daarmee is aangetoond dat de behandeling passend, goed afgestemd of ook na het eerste programma effectief is.

Belangrijkste bevindingen

50,5%: het herstelpercentage van NHS Talking Therapies in Engeland voor 2024/25, gepubliceerd in september 2025. Dit geldt voor afgeronde behandeltrajecten na verwijzing die aan de criteria voldoen, niet voor elke verwijzing of voor blijvend herstel na ontslag. [1]

210 volwassenen: het gerandomiseerde onderzoek naar de chatbot Therabot, waarin toegang werd vergeleken met een wachtlijst en niet met therapie door een behandelaar. [2]

€18,8 miljard: met een model berekende extra jaarlijkse kosten die samenhingen met geselecteerde psychische aandoeningen in Nederland in 2022, gerapporteerd in november 2025. [3]

Meer dan 54.000: online consulten voor verslavingszorg in Saoedi-Arabië in 2024, gerapporteerd in juni 2025. Het aantal consulten en de gerapporteerde therapietrouw waren geen herstelpercentages. [4]

Dit jaaroverzicht is in oktober 2026 retrospectief opgesteld. Het maakt onderscheid tussen ontwikkelingen die in 2025 zijn gepubliceerd en later verschenen onderzoeksgegevens over dat jaar, en claimt geen oorspronkelijke THE BALANCE patiëntresultaten.

Engeland: een herstelpercentage vraagt om een definitie

De jaarlijkse NHS-publicatie rapporteerde 670.419 afgeronde behandeltrajecten en gemiddeld 8,4 behandelsessies in 2024/25. Het herstelpercentage was 50,5%, tegenover 50,1% in 2023/24. Dit zijn programmastatistieken met vastgelegde criteria voor welke trajecten meetellen. [1]

Herstelpercentages van NHS Talking Therapies in Engeland2023/24: 50,1 procent. 2024/25: 50,5 procent. Afgeronde behandeltrajecten na verwijzing die aan de criteria voldoen, niet alle verwezen personen. De uitkomst wordt bij afronding van de behandeling beoordeeld. Schaal van nul tot 100 procent.Afgeronde behandeltrajecten die aan de criteria voldoen, Engeland2023/2450,1%2024/2550,5%050100%

Het verschil is 0,4 procentpunt. De volledige schaal voorkomt dat dit wordt uitvergroot. Deze cijfers bieden geen vergelijkbare maatstaf voor residentiële of sterk geïndividualiseerde particuliere zorg. [1]

Gezinnen die aanbieders vergelijken, moeten vragen wie in elke noemer wordt meegeteld en wat als verbetering geldt. Een symptoomdrempel passeren, tevredenheid rapporteren en een jaar later goed blijven functioneren zijn verschillende uitkomsten.

Het chatbotonderzoek onderbouwde één vergelijking, niet elke AI-belofte

In het Therabot-onderzoek werden 106 volwassenen willekeurig toegewezen aan toegang tot de chatbot en 104 aan een wachtlijst. Het onderzoek rapporteerde grotere afnamen van symptomen in de betreffende groepen met depressie, angst en eetgerelateerde zorgen. De interventie duurde vier weken, met ook een beoordeling na acht weken. [2]

Gemiddelde afname van depressiescores in het Therabot-onderzoekNa vier weken: Therabot 6,13 punten en wachtlijst 2,63. Na acht weken: 7,93 en 4,22. De waarden beschrijven de subgroep met depressieve symptomen, niet alle 210 deelnemers. Een grotere afname is beter; dit zijn geen remissiepercentages. Schaal van nul tot tien.Gemiddelde afname van de depressiescore, betreffende symptoomsubgroepTherabot, week 46,13Wachtlijst, week 42,63Therabot, week 87,93Wachtlijst, week 84,220510

De grafiek toont gerapporteerde gemiddelde veranderingen zonder verzonnen betrouwbaarheidsintervallen. Het onderzoek had geen actieve vergelijkingsgroep die therapie van een menselijke behandelaar kreeg. [2]

De bevindingen rechtvaardigen aandacht voor een specifiek voor dit doel ontwikkelde interventie. Ze tonen geen gelijkwaardigheid aan een therapeut aan, geen veiligheid zonder passend toezicht en ook niet de effectiviteit van elke chatbot voor algemeen gebruik.

Voor iemand die reist of bang is om herkend te worden, kan directe digitale toegang aantrekkelijk zijn. De dienst moet nog steeds uitleggen welke rol zij heeft, hoe zij met gegevens omgaat, hoe opschaling verloopt en welke plaats zij inneemt in een behandelplan. Overal kunnen gebruiken is niet hetzelfde als continuïteit van zorg.

Een klein alcoholonderzoek opende een nieuwe onderzoeksrichting

Het onderzoek naar semaglutide per injectie uit februari 2025 wees 48 volwassenen met een stoornis in het gebruik van alcohol willekeurig toe aan onderzoeksgroepen. Zij zochten geen behandeling voor hun alcoholgebruik. Het onderzoek vond een afname van zelftoediening van alcohol in een laboratoriumomgeving en gunstige veranderingen in geselecteerde secundaire uitkomstmaten. Het gemiddelde aantal glazen per kalenderdag en het aantal drinkdagen lieten niet hetzelfde patroon zien. [5]

Het negen weken durende onderzoek toonde geen strategie voor duurzaam herstel aan, geen passende indicatie voor elke patiënt en geen vervanging voor gevestigde behandelingen voor alcoholproblematiek. De waarde ervan lag in de onderbouwing van verder onderzoek.

Bij particuliere zorg is de vraag of een behandeling klinisch passend is, niet of een gezin een nieuwe optie kan verkrijgen. De onderzoekspopulatie, toedieningsvorm, vergelijkingsbehandeling en observatieperiode moeten bij elke claim over een behandeling zichtbaar blijven.

Nederland: de kosten gingen verder dan de gezondheidszorg

De Nederlandse analyse schatte de extra jaarlijkse kosten op €5.630 per persoon met een van de geselecteerde aandoeningen. Afhankelijk van de aandoening werd 61% tot 85% van de kostenlast toegeschreven aan productiviteitsverlies. Dit zijn met een model berekende maatschappelijke kosten op basis van waarnemingen uit 2022, geen individuele behandelfacturen. [3]

Extra jaarlijkse kosten per aandoeningsgroep in NederlandSchattingen voor 2022, gepubliceerd in 2025: stemmingsstoornissen 6088 euro, ADHD 4405, angststoornissen 3663, stoornissen in het gebruik van middelen 3601. De categorieën overlappen en mogen niet worden opgeteld. Kosten zijn niet hetzelfde als behandelprijzen. Schaal van nul tot 7000 euro.Extra kosten per persoon, schattingen voor 2022Stemmingsstoornissen€6.088ADHD€4.405Angststoornissen€3.663Stoornissen in het gebruik van middelen€3.601€0€3.500€7.000

De categorieën kunnen op dezelfde persoon betrekking hebben; daarom zijn de schattingen niet optelbaar. De cijfers geven ook niet aan welk deel een specifieke behandeling zou kunnen voorkomen. [3]

Voor ondernemers is functioneren een relevante uitkomst, maar nationale kostencijfers mogen niet worden vermenigvuldigd met bestuurderssalarissen om een dramatischer claim te construeren. Iemands gezondheid en gezinsleven zijn ook belangrijk zonder dat daaraan een financiële waarde hoeft te worden toegekend.

Functioneren was niet hetzelfde als werkverzuim

Een analyse van ESCAPE-TRD uit 2025 rapporteerde voor de behandelstrategie met esketamine ongeveer twee extra weken in remissie wat betreft functioneren, met een 95%-betrouwbaarheidsinterval van 0,7 tot 3,3 weken. De vergelijking van werkverzuim was minder overtuigend. [6]

Dat onderscheid is belangrijk wanneer behandeling aan werkende professionals wordt aangeboden. Aanwezig zijn op het werk, goed functioneren en aan een symptoomdrempel voldoen zijn geen uitwisselbare uitkomsten.

Het onderzoek biedt geen specifiek op bestuurders gerichte belofte over werkhervatting. Het onderbouwt wel de vraag hoe betekenisvolle verbetering er buiten de behandelkamer uitziet en hoe elk domein wordt gemeten.

Saoedi-Arabië en Qatar rapporteerden verschillende fasen van toegang tot zorg

Geselecteerde gegevens uit de Golfregio, gepubliceerd in 2025
LocatieGerapporteerd cijferWat het meet
Saoedi-ArabiëMeer dan 54.000 online consulten voor verslavingszorgZorgactiviteiten in 2024
Saoedi-Arabië2.468 gestarte behandelingen en 80% therapietrouwBehandelstart en gerapporteerde deelname, niet herstel
Qatar1.119.006 angstscreenings en 1.107.551 depressiescreeningsPHCC-activiteiten in 2023 in overlappende categorieën
Qatar49,9% en 31,4% opkomst bij de eerste afspraakVerschillende trajecten na geaccepteerde verwijzing, niet remissie

Bronnen: Saoedisch ministerie van Volksgezondheid, juni 2025; PHCC-onderzoek in Qatar, online gepubliceerd in november 2025. De cijfers kunnen niet worden samengevoegd tot een aantal unieke patiënten of een regionaal herstelpercentage. [4] [7]

Een volgende zinvolle evaluatie volgt de persoon tijdens beoordeling, verwijzing, ontvangen zorg en uitkomsten. Een laag opkomstcijfer maakt niet elke reden voor afwezigheid duidelijk, net zoals een hoog cijfer voor therapietrouw geen klinisch voordeel aantoont.

Vertrouwelijke toegang tot zorg kan waardevol zijn zonder te bewijzen dat alle barrières rond privacy of het zoeken van hulp zijn weggenomen. Een onderzoek onder vermogende gezinnen zou die vragen rechtstreeks moeten stellen.

Koeweit: een positieve ervaring kwam uit een geselecteerde groep

Een onderzoek naar stressmanagement, gepubliceerd in mei 2025, begon met 240 studenten die aan onderzoeksgroepen waren toegewezen en nam 98 van hen op in de uiteindelijke analyse. Van de 56 geanalyseerde deelnemers aan de interventie vonden 46 het programma nuttig. Die 82,1% beschrijft de ervaring binnen een subgroep, niet het herstel van alle toegewezen deelnemers. [8]

Deelnemersaantallen als noemers in het studentenonderzoek in Koeweit240 aanvankelijk toegewezen, 98 deelnemers in de uiteindelijke analyse, 56 geanalyseerde interventiedeelnemers en 46 van hen die het programma nuttig vonden. Dit zijn aantallen deelnemers, geen fasen van herstel. Schaal van nul tot 250.Onderzoek uitgevoerd in 2024 en gepubliceerd in 2025Aanvankelijk toegewezen240Uiteindelijke analyse98Geanalyseerde interventiegroep56Gerapporteerd nut460100200

Van deelnemers die in de uiteindelijke analyse ontbreken, zijn de uitkomsten in dit overzicht onbekend. Er mag niet worden aangenomen dat zij verbeterden of dat de behandeling bij hen faalde. [8]

Het onderzoek rapporteerde gunstige bevindingen voor stress en depressie, maar niet hetzelfde resultaat voor angst. Het stelde geen landelijke prevalentie onder studenten vast en toonde geen behandeleffect aan voor vermogende jongvolwassenen.

De vroege klinische gegevens uit Bahrein vroegen om vermelding van het publicatietype

Een congresabstract uit 2025 beschreef 107 patiënten die gedurende twaalf weken esketamine kregen in Bahrein. Deelnemers kozen protocollen, en het korte verslag bood niet de details van een volledig gerandomiseerd vergelijkend onderzoek. [9]

Voorlopige lokale waarnemingen kunnen nuttig zijn zonder een definitief succespercentage te vormen. Passende vervolgvragen gaan over de volledige methoden, uitkomsten, schadelijke effecten en langere follow-up.

Dezelfde maatstaf geldt voor onderzoeksgegevens uit een prestigieus internationaal centrum. Geografie mag de drempel voor een gunstige claim niet verlagen, maar mag ook niet leiden tot automatische afwijzing.

Wereldwijde rapportages beschreven middelen en ambities, geen bereikt herstel

De Mental Health Atlas 2024 van de WHO verscheen in september 2025. De bijbehorende rapportage beschreef wereldwijd een mediaan van dertien medewerkers in de geestelijke gezondheidszorg per 100.000 inwoners en een mediane toewijzing van 2% van de overheidsbudgetten voor gezondheidszorg aan geestelijke gezondheid. Hiaten in de rapportages van landen beperken de interpretatie. [10]

In december bevatte een wereldwijde verklaring de doelstelling dat in 2030 nog eens 150 miljoen mensen toegang tot geestelijke gezondheidszorg zouden hebben. Dat was een toekomstige doelstelling, geen gerealiseerde toename of een aantal mensen dat naar verwachting zou herstellen. [11]

Wat cijfers op stelselniveau kunnen aantonen
MaatstafBruikbare interpretatieNiet gelijk aan
Personeel ten opzichte van de bevolkingGerapporteerde personeelscapaciteitToegang voor ieder individu
BudgetaandeelToewijzing van middelen volgens de definities van de bronDoelmatige of effectieve behandeling
Doelstelling voor toegangEen uitgesproken toekomstig doelEen bereikte klinische uitkomst
Herstelpercentage van een aanbiederAlleen een resultaat als de criteria voor meetellen en de meetmethode zijn vastgelegdEen ranglijst van nationale zorgstelsels

Later verschenen gegevens over 2025 horen in een afzonderlijke laag

De Amerikaanse NSDUH-bevindingen over 2025 verschenen in juli 2026. Ze gebruikten een bijgewerkt model voor psychische aandoeningen en herberekenden eerdere jaren. De schatting voor het hebben van enige psychische aandoening in 2025 was 21,0%, tegenover 21,5% voor 2024 volgens het herziene model. Een vergelijking met de oudere schatting van 23,4% zou verschillende methoden vermengen. [12]

De Zwitserse ANQ publiceerde in september 2026 haar psychiatrische metingen over 2025, met gegevens van 160 locaties en 89.012 behandelgevallen bij volwassenen. Gemiddeld verbeterden de symptomen tussen opname en ontslag. ANQ waarschuwt tegen het gebruik van deze indicatoren als een eenvoudige ranglijst van ziekenhuizen. [13]

Dit zijn valide, later gepubliceerde waarnemingen over het verslagjaar, geen ontwikkelingen die lezers al in 2025 hadden kunnen kennen. Het onderscheid beschermt zowel de historische nauwkeurigheid als de interpretatie.

Regionale breedte mag geen geconstrueerde ranglijst worden

Het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Duitsland, Zwitserland en Nederland bieden verschillende contexten voor onderzoek en rapportage. De onderzoeksgegevens kunnen bijdragen aan het gesprek van een patiënt zonder aan te wijzen welk land het beste is voor diens behandeling.

Ook Saoedi-Arabië, de VAE, Qatar, Koeweit, Bahrein en Oman vereisen een afzonderlijke beoordeling van bronnen. De zorgcijfers van één land of een geselecteerde steekproef uit een kliniek kunnen niet alle inwoners van de GCC-landen vertegenwoordigen.

Dit rapport kent niet aan elke markt een cijfer toe alleen om een tabel te vullen. Het ontbreken van vergelijkbare gegevens is een beperking van het overzicht, geen bewijs dat voorzieningen ontbreken of dat de zorg slecht is. Een zinvolle internationale vergelijking vereist vergelijkbare populaties, uitkomsten en perioden.

Wat vermogende gezinnen moeten vragen voordat zij meer zorg inkopen

De eerste vraag is of de behandeling klinisch passend is. Wat is beoordeeld, wat is al geprobeerd en waarom sluit de voorgestelde interventie aan op de resterende behoeften?

De volgende vraag gaat over verantwoording. Welke uitkomstmaten definiëren verbetering, wanneer worden ze verzameld en wat gebeurt er als het plan niet werkt? Een duur pakket mag niet van die vragen worden vrijgesteld omdat de omgeving of beschikbaarheid geruststellend is.

Professionele verantwoordelijkheden kunnen de timing en de behoefte aan ondersteuning beïnvloeden zonder te bepalen wat gezondheid is. Een duurzame verandering van rol kan een betekenisvolle uitkomst zijn. Snel terugkeren naar dezelfde eisen is niet automatisch bewijs van herstel.

Dit zijn praktische implicaties, geen resultaten van een oorspronkelijk onderzoek onder bestuurders of vermogende personen. Geen van de bronnen hier toont aan dat vermogende mensen op een specifieke manier op behandeling reageren of dat particuliere zorg in alle gevallen beter is.

Het volledige traject omvat ook de terugkeer naar huis

Voorgestelde vragen voor een internationaal behandelplan
VraagWat expliciet moet zijn
Wie coördineert de zorg?Klinische verantwoordelijkheid, niet alleen afsprakenbeheer
Welke informatie wordt gedeeld?Toestemming van de patiënt, doel en passende vertrouwelijkheid
Wie ontvangt de overdracht?Aanvaarde verantwoordelijkheid en realistische toegang
Hoe worden uitkomsten gevolgd?Vastgelegde perioden, uitkomstmaten en dekking van de respons
Wat als de behoeften veranderen?Afspraken voor evaluatie en opschaling

Een lijst met verwijsmogelijkheden is geen bevestigde zorgrelatie met een ontvangende behandelaar. Ook zorg op afstand en het voorschrijven van medicatie moeten passen binnen de relevante professionele vereisten.

Een family office kan de logistiek organiseren zonder de enige verbinding tussen behandelaren te worden. De patiënt moet het plan begrijpen en weten hoe de deelname van familieleden of adviseurs diens doelen dient.

De kern

In 2025 werden behandelactiviteiten eenvoudiger te beschrijven en sommige uitkomsten eenvoudiger te onderzoeken. Dat maakte toegang, tevredenheid, therapietrouw, symptoomverandering en duurzaam herstel niet uitwisselbaar. Voor gezinnen met meer keuzemogelijkheden zou het voordeel een passender en samenhangender traject moeten zijn, niet simpelweg meer zorg.

Voor journalisten

Verslagjaar: 2025. Retrospectief opgesteld in oktober 2026, met afzonderlijke vermelding van later onderzoek.

Belangrijkste spanningsveld: voorzieningen en behandelmogelijkheden breidden zich uit, maar de cijfers maten vaak activiteiten of kortetermijnverandering in plaats van blijvend herstel.

Belangrijke kanttekening: kosten, personeelsbezetting, onderzoekseffecten en patiëntervaringen zijn verschillende maatstaven en mogen niet samen één ranglijst van succes vormen.

Voorgestelde bronvermelding: THE BALANCE retrospectieve analyse van gepubliceerd onderzoek en officiële rapportages over zorgactiviteiten. Er wordt geen aanspraak gemaakt op een oorspronkelijk onderzoek onder vermogende personen of op eigen patiëntuitkomsten.

Methodologie en bronnen

Dit selectieve narratieve overzicht behoudt de publicatie- en observatieperioden, relevante noemers en vergelijkingsopzetten. Grafieken geven gepubliceerde waarden weer zonder onverenigbare effecten te combineren. Later verschenen gegevens worden onderscheiden van publicaties uit het verslagjaar zelf. Het rapport is geen systematisch literatuuronderzoek, geen klinische aanbeveling voor een individu en geen audit van elke aanbieder in de genoemde markten.

  1. NHS England. Jaarverslag Talking Therapies, 2024/25. 25 september 2025.
  2. Heinz en collega’s. Gerandomiseerd onderzoek naar een generatieve AI-chatbot voor behandeling in de geestelijke gezondheidszorg. 27 maart 2025.
  3. Trimbos-instituut. Kostenschattingen voor psychische aandoeningen voor 2022. 4 november 2025.
  4. Saoedisch ministerie van Volksgezondheid. Online consulten voor verslavingszorg in 2024. 26 juni 2025.
  5. Hendershot en collega’s. Eenmaal per week semaglutide bij volwassenen met een stoornis in het gebruik van alcohol. 12 februari 2025.
  6. Vieta en collega’s. Functioneren en werkgerelateerde uitkomsten in ESCAPE-TRD. 2025.
  7. Al Abdulla en collega’s. PHCC-screening en integratie van geestelijke gezondheidszorg. 29 november 2025.
  8. Alotaibi en collega’s. Stressmanagementprogramma voor studenten in Koeweit. 12 mei 2025.
  9. Al Hamada. Klinische waarnemingen met esketamine in Bahrein. Congresabstract, 26 augustus 2025.
  10. WHO. Rapporten over stelsels voor geestelijke gezondheidszorg. 2 september 2025.
  11. WHO. Wereldwijde verklaring over niet-overdraagbare aandoeningen en geestelijke gezondheid. 16 december 2025.
  12. SAMHSA. NSDUH-jaarverslag 2025. Gepubliceerd in juli 2026, met gebruik van het herziene historische model.
  13. ANQ. Psychiatrische metingen 2025. Gepubliceerd op 17 september 2026.
Wat dit omvat
01

Klinische context

Heldere informatie wordt geplaatst binnen de context van complexe en gelijktijdig voorkomende problematiek.

02

Individuele factoren

Beoordeling blijft essentieel, omdat behoeften en risico’s per persoon verschillen.

03

Volgende stappen

Een vertrouwelijk gesprek kan helpen bepalen welk vervolgtraject het meest passend is.

Weet u niet zeker welk traject bij de situatie past?

Uw opnameteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleOpnamemanager

Een vertrouwelijk eerste gesprek kan het klinische beeld verhelderen en uitwijzen of onze omgeving passend is.

THE BALANCE
EEN EERSTE STAP

Vragen over onze behandeling