Diazepam, ook verkocht als Valium, is een benzodiazepine op recept. Alcohol kan de versuffende werking versterken en het risico op ernstige schade, waaronder ademhalingsproblemen, verhogen. Drink geen alcohol als u diazepam gebruikt. Twijfelt u over een mogelijke blootstelling of de volgende voorgeschreven dosis? Vraag dan advies aan een apotheker, voorschrijver of vergiftigingeninformatiedienst.
Waarom diazepam en alcohol elkaars werking beïnvloeden
Diazepam versterkt de werking van GABA, een signaalstof die de activiteit van het zenuwstelsel vermindert. Alcohol heeft eveneens een dempende werking. De combinatie kan de alertheid, coördinatie, het beoordelingsvermogen en het geheugen sterker aantasten dan elk middel afzonderlijk. Het is niet juist om dit simpelweg te beschrijven als een verhoging van twee ‘geluksstofjes’.
Mogelijke effecten zijn sterke slaperigheid, duizeligheid, onduidelijk spreken, verwardheid en evenwichtsproblemen. Ernstigere vergiftiging kan leiden tot een gevaarlijk trage ademhaling, bewustzijnsverlies en coma. Andere middelen met een dempende werking, waaronder opioïden, kunnen het risico verder verhogen. Dat een dosis is voorgeschreven, maakt het toevoegen van alcohol niet veilig.
Hoelang na diazepam kunt u alcohol drinken?
Er is geen wachttijd die voor iedereen veilig is. Diazepam heeft actieve metabolieten: sommige afbraakproducten blijven werkzaam in het lichaam. Herhaalde doses kunnen zich ophopen. Hoe snel het middel uit het lichaam verdwijnt, verschilt en hangt onder meer af van leeftijd, leverfunctie, andere geneesmiddelen en de duur van de behandeling.
De FDA-productinformatie voor Valium beschrijft dat diazepam en de actieve metabolieten ervan langzaam uit het lichaam verdwijnen. Een halfwaardetijd beschrijft een daling van de concentratie, niet de volledige verwijdering. De eerdere bewering dat diazepam bij iedereen binnen ongeveer zes dagen volledig uit het lichaam is, is geen betrouwbare veiligheidsregel.
Ook een berekening van de alcoholafbraak per uur is niet geschikt om te bepalen wanneer u diazepam kunt innemen. Vraag het aan de behandelaar of apotheker die uw voorschrift kent. Pas uw medicatieschema niet aan om alcohol te kunnen drinken en gebruik diazepam niet tegen een kater zonder voorschrift en medisch behandelplan.
Als de combinatie al is ingenomen
Gebruik geen alcohol meer en geen niet-voorgeschreven middelen met een dempende werking, en rijd niet. Vraag zo snel mogelijk persoonlijk advies, vooral als er een extra dosis is ingenomen, de hoeveelheden onzeker zijn of er ook andere middelen zijn gebruikt. Houd de verpakking van het geneesmiddel bij de hand, zodat een zorgverlener het product kan identificeren.
Moeilijk wakker te krijgen zijn, een trage of afwijkende ademhaling, in elkaar zakken, een epileptische aanval of ernstige verwardheid zijn spoedgevallen. Bel het lokale alarmnummer, blijf bij de persoon en volg de aanwijzingen van de centralist. Ga er niet van uit dat slapen, koffie of een douche een vergiftiging zal verhelpen.
Stoppen met regelmatig gebruik van diazepam of alcohol
Lichamelijke afhankelijkheid is een aanpassing aan herhaalde blootstelling en kan ontstaan wanneer diazepam volgens voorschrift wordt gebruikt. Bij de beoordeling van verslaving gaat het om iets anders: verminderde controle en gebruik ondanks schadelijke gevolgen. Noch tolerantie, noch ontwenningsverschijnselen geven op zichzelf een volledig klinisch beeld.
Plotseling stoppen met regelmatig diazepamgebruik kan ontwenningsverschijnselen veroorzaken, waaronder epileptische aanvallen. Ook abrupt stoppen met alcohol kan gevaarlijk zijn voor iemand die lichamelijk afhankelijk is. Gebruikt u beide regelmatig, vraag dan medisch advies voordat u grote veranderingen doorvoert. Een behandelaar kan plannen welke veranderingen nodig zijn, hoe snel die kunnen worden doorgevoerd en welke controle nodig is.
De behandeling moet ook aandacht besteden aan de reden waarom diazepam is voorgeschreven en aan eventuele aanhoudende alcoholproblemen. Mogelijkheden zijn onder meer een medicatiebeoordeling, psychologische behandeling en, indien geïndiceerd, behandeling van een stoornis in het gebruik van alcohol. Afhankelijk van de zorgbehoefte en het risico wordt gekozen voor ambulante begeleiding, residentiële behandeling of ziekenhuiszorg; er is niet één behandelsetting die voor iedereen noodzakelijk is.
