Een eetbuistoornis, vaak afgekort tot BED, gaat gepaard met terugkerende eetbuien waarbij iemand controleverlies en aanzienlijke lijdensdruk ervaart. De problemen kunnen voor anderen onzichtbaar zijn. Het patroon begrijpen en om diagnostisch onderzoek vragen is zinvoller dan het beoordelen op basis van lichaamsomvang of wilskracht. [1]
Wat onderscheidt een eetbuistoornis?
Bij een eetbui eet iemand binnen een beperkte tijd een ongewoon grote hoeveelheid, met het gevoel niet te kunnen beheersen wat of hoeveel er wordt gegeten. Bij BED gebeurt dit herhaaldelijk en wordt het niet regelmatig gevolgd door compensatiegedrag, zoals braken, vasten of overmatig bewegen. Een veelgebruikte diagnostische drempel is minstens één eetbui per week gedurende drie maanden, maar een behandelaar houdt ook rekening met de lijdensdruk en het bredere klinische beeld. [1], [2]
Af en toe meer eten dan u van plan was, betekent op zichzelf niet dat u BED heeft. De term ‘dwangmatig overeten’ beschrijft een ervaring, niet één specifieke diagnose. Ook eten met controleverlies dat niet aan de diagnostische drempel voldoet, kan aanleiding zijn voor ondersteuning. [3], [2]
Signalen en ervaringen om te bespreken
Tijdens een eetbui kunnen mensen ongewoon snel eten, doorgaan tot voorbij een aangenaam verzadigd gevoel of eten zonder lichamelijke honger. Sommigen eten alleen om zich niet te hoeven schamen en voelen zich daarna overstuur, schuldig of somber. Geheimhouding en schaamte kunnen het moeilijk maken om het probleem ter sprake te brengen. [4]
Overweeg om met een behandelaar niet alleen de eetbuien zelf te bespreken, maar ook veranderingen in uw concentratie, relaties, werk of gezamenlijke maaltijden. Vertel ook over eventuele voedselbeperking tussen eetbuien en over medicatiegebruik, purgeren of bewegen ter compensatie. Deze informatie helpt om BED te onderscheiden van boulimia en andere eetproblemen. [2]
Lees voor meer inzicht in overlappende ervaringen over de verschillen tussen eetbuien en emotie-eten. Een online label of checklist kan een gesprek ondersteunen, maar vervangt geen individueel diagnostisch onderzoek.
Oorzaken en samenhangende problemen
Er is niet één enkele oorzaak. Erfelijke invloeden, gedachten en emoties, sociale ervaringen en de leefomgeving kunnen op elkaar inwerken. Depressie en angst kunnen naast BED voorkomen. Bij sommige mensen dragen restrictief eten of het overslaan van maaltijden bij aan nieuwe eetbuien. Dit betekent niet dat iedereen met BED dezelfde voorgeschiedenis of uitlokkende factoren heeft. [4]
BED kan voorkomen bij mensen met uiteenlopende lichaamsomvang. De stoornis kan samengaan met gewichtsgerelateerde of metabole gezondheidsproblemen, maar gewicht bevestigt de diagnose niet. De meeste mensen met obesitas hebben geen BED. Medische zorg moet gericht zijn op de daadwerkelijke gezondheidsbehoeften van de persoon, zonder het uiterlijk als maatstaf voor inzet of herstel te gebruiken. [1]
Wat diagnostisch onderzoek moet omvatten
Begin bij een huisarts of een gekwalificeerde professional in de geestelijke gezondheidszorg met ervaring met eetstoornissen. Bij het onderzoek worden eetpatronen, controleverlies, lijdensdruk en andere psychische klachten in kaart gebracht. De behandelaar hoort u te helpen de bevindingen en de bij uw situatie passende mogelijkheden te begrijpen. [3]
Neem een medicatieoverzicht mee en vertel over eventuele aandoeningen of voedingsbehoeften, waaronder diabetes. Naast het eetgedrag verdienen ook de lichamelijke gezondheid en mogelijke bijkomende psychische problemen aandacht. Vraag welke onderzoeken of tests nodig zijn en wie de uitslagen zal opvolgen. [5]
U kunt vooraf enkele aantekeningen maken over wat er vóór, tijdens en na eetbuien gebeurt, zonder te proberen zelf een diagnose te stellen. Als cijfers, wegen of het gedetailleerd bijhouden van voeding belastend zijn, geef dat dan aan en vraag hoe de behandelaar het onderzoek samen met u kan aanpakken. U kunt ook vragen of iemand die u vertrouwt met u mee mag komen.
De behandeling richt zich op de eetstoornis
Psychologische behandeling kan helpen om eetpatronen, gedachten en gevoelens te veranderen die eetbuien in stand houden. Gevestigde behandelvormen zijn onder meer cognitieve gedragstherapie en interpersoonlijke psychotherapie. Na individueel onderzoek kan medicatie worden overwogen voor de eetstoornis of een bijkomende aandoening. Een diëtist die is geschoold in eetstoornissen kan helpen bij een passend voedingsplan. [3]
Begeleide zelfhulp is een andere gestructureerde mogelijkheid, met professionele ondersteuning in plaats van de verwachting dat u het alleen moet oplossen. De behandeling kan zich richten op regelmatige maaltijden en tussendoortjes, situaties die eetbuien uitlokken en moeilijke gevoelens over het lichaam. Een restrictief dieet volgen tijdens de behandeling kan het moeilijker maken om met eetbuien te stoppen. [6]
Het voornaamste doel van psychologische behandeling bij BED is het verminderen van eetbuien en lijdensdruk. De behandeling belooft geen specifieke gewichtsverandering. Als een andere aandoening voedingszorg of gewichtsgerelateerde zorg vereist, moeten de plannen op elkaar worden afgestemd, in plaats van dat u op eigen initiatief een restrictief dieet toevoegt. [6], [3]
Lees onze gids over de behandeling van een eetbuistoornis voor meer informatie over therapie en begeleide zelfhulp. Vraag hoe de voortgang wordt geëvalueerd, wat er gebeurt als klachten aanhouden en hoe de zorg kan worden afgestemd op werk, gezin en uw behoeften rond toegankelijkheid.
Ondersteuning, veiligheid en herstel
Eetstoornissen kunnen worden behandeld. Ondersteuning kan bestaan uit psychologische zorg, medische controles en voedingsbegeleiding. Mensen met ernstige medische of psychiatrische zorgbehoeften kunnen intensievere zorg nodig hebben. Welke behandelomgeving passend is, wordt bepaald na onderzoek; een residentieel verblijf volgt niet automatisch uit een BED-diagnose. [7]
Als u iemand ondersteunt, vraag dan welke hulp diegene op prijs zou stellen. Aanbieden om mee te gaan naar een afspraak of luisteren zonder opmerkingen over het gewicht kan behulpzaam zijn. Spreek af welke informatie mag worden gedeeld en voorkom dat ondersteuning verandert in het controleren van elke maaltijd.
Zoek spoedeisende hulp bij in elkaar zakken, ernstige ademhalingsproblemen, pijn op de borst, bloedbraken, ernstige buikpijn of nieuw ontstane verwardheid. Bel het lokale alarmnummer; bel in de Verenigde Staten 911. Deze symptomen vereisen medische beoordeling, ongeacht welke eetstoornis wordt vermoed. [8]
Bel of sms in de Verenigde Staten 988 bij een suïcidale of psychische crisis. Bel in de Verenigde Staten 911 bij direct gevaar of een medisch noodgeval. Maak elders gebruik van lokale crisis- en hulpdiensten. THE BALANCE is geen hulpdienst voor noodsituaties. [9]
DIT KAN U VERDER HELPEN
Een goed beginpunt.
Privé-behandelcentrum voor een eetbuistoornis
OntdekkenBegrijpenPrivékliniek voor depressie
OntdekkenBegrijpenPrivékliniek voor angststoornissen
OntdekkenBeoordeling en behandelplanning voor particuliere behandeling met verblijf
OntdekkenUw verblijf plannenHoe opname werkt
OntdekkenBegrijpenPrivé-behandelcentrum voor een eetbuistoornis
OntdekkenVragen
Veelgestelde vragen
Is BED hetzelfde als boulimia?
Nee. Bij beide komen eetbuien voor, maar terugkerend compensatiegedrag is een belangrijk onderscheidend kenmerk van boulimia. Vertel het de behandelaar als braken, vasten, medicatiemisbruik of overmatig bewegen deel uitmaakt van uw patroon. Ga er niet van uit dat het eerste label dat u tegenkwam ook het juiste is. [1]
Moet ik wachten tot ik elke week eetbuien heb?
Nee. Frequentie en duur helpen behandelaren bij het stellen van een diagnose, maar eetgedrag dat belastend of ontwrichtend is, verdient eerder aandacht. Diagnostisch onderzoek kan passende ondersteuning in kaart brengen, ook als niet aan alle criteria voor BED wordt voldaan. [2]
Is een streefdoel voor gewichtsverlies nodig bij de behandeling?
De behandeling van BED is gericht op het verbeteren van eetpatronen en het verminderen van lijdensdruk. Gewichtsgerelateerde medische behoeften kunnen afzonderlijk worden besproken en op de eetstoorniszorg worden afgestemd. Een belofte van gewichtsverlies is geen vervanging voor een duidelijk behandelplan. [6]
Redactionele onderbouwing
Bewijs en bronnen
Geselecteerde klinische richtlijnen, peer-reviewed onderzoek en volksgezondheidsbronnen die in dit artikel zijn gebruikt.
Alle 9 bronnen bekijkenMinder bronnen tonen
Klinische context
Heldere informatie wordt geplaatst binnen de context van complexe en gelijktijdig voorkomende problematiek.
Individuele factoren
Beoordeling blijft essentieel, omdat behoeften en risico’s per persoon verschillen.
Volgende stappen
Een vertrouwelijk gesprek kan helpen bepalen welk vervolgtraject het meest passend is.
Weet u niet zeker welk traject bij de situatie past?
Uw opnameteam


Een vertrouwelijk eerste gesprek kan het klinische beeld verhelderen en uitwijzen of onze omgeving passend is.
