Vicodin is een Amerikaans merk dat hydrocodon, een opioïde, combineert met acetaminophen (paracetamol). Het wordt in het Verenigd Koninkrijk niet regulier op de markt gebracht. De combinatie kan levensbedreigende ademhalingsproblemen, lichamelijke afhankelijkheid en leverschade door paracetamol veroorzaken en mag daarom alleen onder passende medische begeleiding worden gebruikt.
Vicodin is een Amerikaanse merknaam voor tabletten die hydrocodon, een opioïde, combineren met acetaminophen (in het VK paracetamol genoemd). Merknamen, sterktes en beschikbaarheid verschillen per land.
Volgens de huidige Amerikaanse voorschrijfinformatie zijn producten met hydrocodon en paracetamol uitsluitend bestemd voor pijn die zo ernstig is dat een opioïde nodig is, wanneer andere behandelmogelijkheden ontoereikend zijn. Of een opioïde geschikt is, hangt af van de persoon, de oorzaak van de pijn, andere geneesmiddelen en de verwachte voordelen en risico’s.
Hydrocodon verandert de manier waarop het centrale zenuwstelsel op pijn reageert. Paracetamol is een niet-opioïde pijnstiller en koortsverlager; het is geen ontstekingsremmer. Door beide middelen te combineren, worden ook hun risico’s gecombineerd, waaronder ademhalingsproblemen door opioïden en leverschade door paracetamol.
Ja. Vicodin bevat hydrocodon, een volledige opioïdagonist die voornamelijk op mu-opioïdreceptoren werkt. Het kan pijn verminderen, maar ook slaperigheid, obstipatie, misselijkheid en gevaarlijke ademhalingsdepressie veroorzaken. Euforie kan optreden, maar is niet nodig voor pijnverlichting en voorspelt niet wie een stoornis in het gebruik van opioïden zal ontwikkelen.
Afhankelijkheid en een stoornis in het gebruik van opioïden zijn verschillend
Lichamelijke afhankelijkheid kan ontstaan tijdens een voorgeschreven behandeling met opioïden. Dit betekent dat ontwenningsverschijnselen kunnen optreden als het geneesmiddel plotseling wordt gestopt; het betekent op zichzelf geen verslaving. Een stoornis in het gebruik van opioïden is een klinisch patroon dat onder meer kan bestaan uit controleverlies, een sterk verlangen naar het middel, doorgaan met gebruik ondanks schadelijke gevolgen en mislukte pogingen om te minderen.
Classificatie en veilig gebruik
In de Verenigde Staten vallen combinatiepreparaten met hydrocodon onder de gereguleerde stoffen van Schedule II. In het VK staat hydrocodon vermeld als een gereguleerd middel van Class A, Schedule 2. Mensen aan wie een opioïde is voorgeschreven, moeten uitsluitend de aangegeven dosis gebruiken, het niet aan anderen geven, het veilig bewaren en er niet abrupt mee stoppen zonder medisch advies.
Paracetamol uit alle middelen, zowel op recept als vrij verkrijgbaar, telt mee voor de totale dosis. Het gebruik van meer dan één middel met paracetamol kan ernstige leverschade veroorzaken.
Veelvoorkomende en ernstige effecten
Veelvoorkomende effecten zijn sufheid, duizeligheid, misselijkheid, braken en obstipatie. Autorijden, fietsen of machines bedienen kan onveilig zijn zolang niet bekend is welk effect het middel heeft. Langduriger gebruik kan samenhangen met tolerantie, lichamelijke afhankelijkheid, aanhoudende obstipatie, hormonale effecten en, bij sommige mensen, een verhoogde pijngevoeligheid.
Alcohol, benzodiazepinen, slaapmiddelen, gabapentinoïden en andere geneesmiddelen die het centrale zenuwstelsel onderdrukken, kunnen de sederende en ademhalingsonderdrukkende effecten van hydrocodon versterken. Een voorschrijver of apotheker moet alle geneesmiddelen en supplementen controleren.
Overdosering en paracetamolvergiftiging
Bel onmiddellijk 999 als iemand zeer langzaam, oppervlakkig of niet meer ademt, blauwe of grijze lippen heeft, ernstig verward is, zeer kleine pupillen heeft, extreem slaperig is of niet wakker te krijgen is. Dien naloxon toe als dit beschikbaar is en u weet hoe u het moet gebruiken, leg de persoon in de stabiele zijligging als die ademt en blijf erbij totdat hulp arriveert.
Te veel paracetamol kan ernstige leverschade veroorzaken, ook wanneer iemand zich aanvankelijk goed voelt. Vraag met spoed medisch advies of advies over vergiftiging bij een vermoedelijke te hoge dosis; wacht niet op symptomen en neem geen ander middel met paracetamol.
Geen enkele afzonderlijke gedraging bewijst dat iemand ‘een verslaafde’ is. Een behandelaar beoordeelt een stoornis in het gebruik van opioïden op basis van een patroon van symptomen en beperkingen in het functioneren, niet op basis van uiterlijk, alleen het gebruik op voorschrift of de aanwezigheid van lichamelijke afhankelijkheid.
Mogelijke waarschuwingssignalen zijn meer gebruiken dan voorgenomen, herhaalde mislukte pogingen om te minderen, een sterk verlangen naar het middel, veel tijd besteden aan het verkrijgen ervan of het herstellen van de effecten, en doorgaan ondanks schade aan de gezondheid, het werk of relaties. Het gebruik van tabletten van iemand anders of van ongereguleerde producten brengt ook risico’s op overdosering en vervalste geneesmiddelen met zich mee.
Tolerantie of ontwenningsverschijnselen kunnen tijdens een voorgeschreven behandeling optreden en moeten aanleiding zijn voor een medicatiebeoordeling, maar bewijzen op zichzelf geen stoornis in het gebruik van opioïden. Stop na regelmatig gebruik niet plotseling met hydrocodon; vraag de voorschrijver om een individueel afgestemd plan.
Een stoornis in het gebruik van opioïden heeft niet één enkele oorzaak. Het risico wordt beïnvloed door de dosis en gebruiksduur van het opioïde, eerdere problemen met middelengebruik, de psychische en lichamelijke gezondheid, erfelijke factoren, stress, sociale omstandigheden en toegang tot zorg. Deze factoren beïnvloeden het risico; ze bepalen niet hoe het bij een individuele persoon verloopt.
Passende pijnbehandeling leidt niet automatisch tot een stoornis in het gebruik van opioïden. Veiligere zorg omvat duidelijke behandeldoelen, de laagste werkzame dosis gedurende de kortste medisch verantwoorde periode, evaluatie van voordelen en nadelen, veilige bewaring en snelle herbeoordeling als het gebruik moeilijk te beheersen wordt.
Stigmatisering kan het zoeken naar hulp vertragen. Iemand met een stoornis in het gebruik van opioïden heeft een behandelbare aandoening en moet respectvolle, wetenschappelijk onderbouwde zorg krijgen.
De behandeling begint met een individuele beoordeling van het huidige opioïdengebruik, andere geneesmiddelen, de lichamelijke en psychische gezondheid, het risico op overdosering, pijn en de doelen van de persoon. Er is geen vaste verplichte volgorde en ontwenning onder medische begeleiding is niet altijd de eerste of beste stap.
Medicatie en preventie van overdosering
Methadon en buprenorfine zijn wetenschappelijk onderbouwde behandelingen voor opioïdenafhankelijkheid en kunnen bij passend voorschrijven en controleren het illegale opioïdengebruik en het risico op overdosering verminderen. Naltrexon kan voor bepaalde mensen geschikt zijn na een voldoende lange opioïdenvrije periode. Naloxon moet worden overwogen voor mensen met een risico op een opioïdenoverdosering en hun omgeving.
Psychologische en praktische ondersteuning
Psychologische behandelingen, lotgenotencontact, betrokkenheid van familie met toestemming, pijnzorg, huisvesting en maatschappelijke ondersteuning kunnen met medicatie worden gecombineerd. Klinische opname of residentiële behandeling kan passend zijn wanneer medische behoeften of de noodzaak tot bescherming niet veilig met ambulante zorg kunnen worden opgevangen; de behandelduur moet op de behoeften worden afgestemd, niet op een vaste belofte van 30 of 90 dagen.
Herstel verloopt voor iedereen anders. Voortgezette zorg en snelle hervatting van de behandeling na hernieuwd gebruik zijn veiliger dan dit als een mislukking te beschouwen. Een behandelaar moet iedere afbouw van voorgeschreven opioïden plannen om ontwenningsverschijnselen en verergering van pijn te beperken.
Vicodin wordt als Amerikaans merk en preparaat niet regulier op de Britse markt gebracht. Hydrocodon zelf staat in het VK vermeld als een middel van Class A en een gereguleerd middel van Schedule 2. Dat een merk in een ander land verkrijgbaar is, betekent niet dat het geschikt of wettelijk toegestaan is om het zonder het juiste recept en de vereiste documentatie te verkrijgen.
Voorschrijven en reizen
De Britse regels voor gereguleerde geneesmiddelen betekenen niet dat uitsluitend speciaal bevoegde artsen of geselecteerde apotheken met hydrocodon mogen werken. De precieze vereisten hangen af van het geneesmiddel en de omstandigheden. Mensen die met een gereguleerd geneesmiddel reizen, moeten een bewijs meenemen dat het is voorgeschreven en de actuele richtlijnen van GOV.UK raadplegen; afhankelijk van het middel, de hoeveelheid en de reisduur kan een persoonlijke vergunning nodig zijn.
Vermijd ongereguleerde producten
Koop of gebruik geen geïmporteerde of buiten de legale distributieketen verhandelde tabletten uit ongereguleerde bronnen. Vervalste tabletten kunnen onverwachte opioïden of een onbekende hoeveelheid paracetamol bevatten. Wie in het VK pijnbehandeling nodig heeft, moet met een geschikte behandelaar bespreken welke lokaal toegelaten middelen en niet-medicamenteuze maatregelen mogelijk zijn.
Bel bij een vermoedelijke opioïdenoverdosering 999 en dien naloxon toe als dit beschikbaar is. Vraag bij een mogelijk te hoge dosis paracetamol met spoed advies, ook als er geen symptomen zijn.
DIT KAN U VERDER HELPEN
Een goed beginpunt.
Privé-afkickkliniek voor opioïdenverslaving
OntdekkenBegrijpen02Privékliniek voor depressie
OntdekkenLezen en leren03Co-codamol: bestanddelen, bijwerkingen en veilig gebruik
OntdekkenBeoordeling en behandelplanning voor particuliere behandeling met verblijf
OntdekkenUw verblijf plannen02Hoe opname werkt
OntdekkenBegrijpen03Privé-afkickkliniek voor opioïdenverslaving
OntdekkenVoor familieleden
OntdekkenUw verblijf plannen02Interventie en crisisondersteuning
OntdekkenBegrijpen03Privé-afkickkliniek voor opioïdenverslaving
OntdekkenVoor verwijzende professionals
OntdekkenOntdekken02Klinische governance en veiligheid
OntdekkenBegrijpen03Privé-afkickkliniek voor opioïdenverslaving
OntdekkenVragen
Veelgestelde vragen
Redactionele onderbouwing
Bewijs en bronnen
Geselecteerde klinische richtlijnen, peer-reviewed onderzoek en volksgezondheidsbronnen die in dit artikel zijn gebruikt.
Alle 5 bronnen bekijkenMinder bronnen tonen
Klinische context
Heldere informatie wordt geplaatst binnen de context van complexe en gelijktijdig voorkomende problematiek.
Individuele factoren
Beoordeling blijft essentieel, omdat behoeften en risico’s per persoon verschillen.
Volgende stappen
Een vertrouwelijk gesprek kan helpen bepalen welk vervolgtraject het meest passend is.
Weet u niet zeker welk traject bij de situatie past?
Uw opnameteam


Een vertrouwelijk eerste gesprek kan het klinische beeld verhelderen en uitwijzen of onze omgeving passend is.
Volgende
