Pete Davidson heeft in het openbaar over zijn psychische gezondheid gesproken, maar zo’n openheid is geen uitnodiging om ontbrekende informatie over zijn medische voorgeschiedenis zelf in te vullen. Dit artikel maakt onderscheid tussen een uitspraak op een specifiek moment en klinische informatie, en vermijdt speculatie over middelengebruik, relaties of huidige behandeling.
Een eerdere versie herhaalde onbevestigde beweringen over drugsgebruik en deed stellige uitspraken over diagnoses die niet door het beschikbare bewijs werden onderbouwd. Die beweringen zijn verwijderd.
Wat Davidson in het openbaar heeft besproken
In een aflevering van Weekend Update van Saturday Night Live in oktober 2017 sprak Davidson over de diagnose borderlinepersoonlijkheidsstoornis (BPS). Het fragment was komedie en persoonlijk commentaar, geen klinische uitleg van de aandoening.
Bron: Saturday Night Live, Weekend Update, 7 oktober 2017.
Dit verslag van een specifiek moment zegt niets met zekerheid over zijn huidige symptomen, behandeling of middelengebruik. Het stelt evenmin vast of er wel of geen andere diagnoses zijn. Zijn besluit om één aspect van zijn ervaring te delen, laat zijn recht op privacy over de rest onverlet.
Een juist begrip van BPS
De informatie van NIMH over borderlinepersoonlijkheidsstoornis beschrijft problemen die betrekking kunnen hebben op emotieregulatie, zelfbeeld, impulsiviteit en relaties. BPS is geen andere naam voor depressie of een bipolaire stoornis, hoewel verschillende aandoeningen samen kunnen voorkomen.
Symptomen verschillen van persoon tot persoon. Een diagnose betekent niet dat iemand bedrieglijk, manipulatief of gewelddadig is. Zulke stereotypen kunnen iemand ervan weerhouden om over psychische nood te praten of hulp te zoeken.
Bij een klinische beoordeling worden iemands ervaringen en voorgeschiedenis betrokken. Een opmerking in een interview, een moeizame relatie of één woede-uitbarsting is onvoldoende om bij een beroemdheid of wie dan ook een diagnose te stellen.
Zorg moet gericht zijn op de hele persoon
Psychotherapie vormt een belangrijk onderdeel van de behandeling van BPS. Dialectische gedragstherapie (DGT) is een benadering die vaardigheden aanleert om met emoties om te gaan, spanning te verdragen en relaties te verbeteren. De behandelkeuze moet worden besproken met een gekwalificeerde behandelaar.
Als u zich zorgen maakt over zowel psychische klachten als middelengebruik, bespreek dan beide met de behandelaar die de beoordeling uitvoert. Zonder beoordeling mag niet worden aangenomen dat het een het ander verklaart. Vraag hoe binnen de voorgestelde zorg de ondersteuning wordt afgestemd en eventueel medicijngebruik wordt geëvalueerd, in plaats van af te gaan op het behandelverhaal van een beroemdheid.
Vragen die u kunt stellen als u hulp overweegt
Nuttige vragen zijn: Wat onderzoeken we? Welke therapie wordt aanbevolen en waarom? Welke ervaring heeft de behandelaar met deze problemen? Welke ondersteuning is beschikbaar als de klachten verergeren? Hoe wordt de voortgang geëvalueerd?
Een residentieel verblijf zegt op zichzelf niets over de reden voor behandeling. Iemand kan om uiteenlopende klinische redenen gestructureerde zorg zoeken, en een opnamegeschiedenis is geen publieke maatstaf voor herstel.
Als klachten uw leven beïnvloeden, maak dan een afspraak voor een beoordeling op basis van uw eigen zorgen. Als u voelt dat u direct gevaar loopt uzelf iets aan te doen of uw eigen veiligheid niet kunt waarborgen, neem dan contact op met de plaatselijke hulpdiensten of acute geestelijke gezondheidszorg.


