Een posttraumatische stressstoornis (PTSS) mag niet worden afgeleid uit gebeurtenissen in het leven van een publiek persoon, een biografie of een afbeelding van een hersenscan. Trauma meemaken en PTSS ontwikkelen hangen met elkaar samen, maar zijn verschillende zaken. Voor een diagnose is klinisch onderzoek nodig.
Openbare verhalen zijn vooral waardevol wanneer ze mensen helpen inzien dat er ondersteuning beschikbaar is, zonder van persoonlijke ervaringen een spektakel te maken.
De openbare brief van Lady Gaga
In een persoonlijke brief die op 6 december 2016 door Born This Way Foundation werd gepubliceerd, maakte Lady Gaga bekend dat bij haar PTSS was vastgesteld en vertelde ze over het zoeken naar professionele hulp. Dit is haar eigen beschrijving van haar ervaringen op dat moment.
Het is niet nodig om intieme details van een traumatische gebeurtenis te herhalen om die bekendmaking toe te lichten. Haar verhaal stelt evenmin een diagnose bij iemand anders vast, verklaart niet elk aspect van haar leven en bevestigt niet hoe het nu met haar gezondheid gaat.
Waarnaar wordt gekeken bij diagnostisch onderzoek
Het National Institute of Mental Health beschrijft PTSS-symptomen op het gebied van herbeleving, vermijding, veranderingen in gedachten of stemming en veranderingen in alertheid of reactiviteit. Bij diagnostisch onderzoek wordt ook gekeken of de blootstelling aan trauma aan de diagnostische criteria voldoet, hoelang de symptomen aanhouden, of er sprake is van lijdensdruk of beperkingen in het functioneren en of er andere mogelijke verklaringen zijn.
Niet iedereen die trauma meemaakt, ontwikkelt PTSS. Klachten kort na een beangstigende gebeurtenis betekenen niet automatisch dat er sprake is van deze stoornis. Kinderen kunnen andere klachtenpatronen vertonen en hebben diagnostisch onderzoek nodig dat bij hun leeftijd past.
Met een hersenscan kan bij een individu geen PTSS worden vastgesteld. Een scan op zichzelf kan evenmin hersenschade door PTSS aantonen. Een behandelaar kan zo nodig andere medische problemen onderzoeken, maar de diagnose berust op een zorgvuldige beoordeling van de ervaringen en symptomen van de persoon.
Wat een behandeling kan inhouden
De PTSS-richtlijn van NICE omvat traumagerichte psychologische behandelingen, zoals traumagerichte cognitieve gedragstherapie en, in passende omstandigheden, eye movement desensitisation and reprocessing (EMDR). De aanpak moet aansluiten bij de leeftijd, behoeften, voorkeuren, veiligheid en aard van de symptomen.
Vraag wat de behandeling inhoudt, welke opleiding de behandelaar heeft gevolgd, hoe de voortgang wordt geëvalueerd en welke ondersteuning tussen de sessies beschikbaar is. Dat een behandeling als traumasensitief wordt omschreven, maakt op zichzelf nog niet duidelijk welke interventie wordt aangeboden.
Hulp zoeken zonder alles openbaar te hoeven vertellen
U kunt een afspraak beginnen met een beschrijving van de problemen waarvoor u hulp wilt, zoals nachtmerries, vermijding, het gevoel voortdurend op uw hoede te zijn of moeite met functioneren. Vertel de behandelaar wanneer het bespreken van een gebeurtenis overweldigend voelt. De behandelaar kan het diagnostisch onderzoek toelichten en samen met u bepalen hoe u verdergaat.
Vrienden en familieleden kunnen luisteren, grenzen respecteren en desgevraagd helpen met praktische zaken. Iemand hoeft een traumatische gebeurtenis niet in detail na te vertellen om ondersteuning te verdienen.
Zoek spoedhulp als er direct gevaar is of als iemand niet veilig kan blijven. In andere gevallen kan een gekwalificeerde professional met ervaring met trauma helpen de symptomen te beoordelen en vervolgstappen te bespreken.
