Spice en K2 zijn namen voor ongereguleerde producten met synthetisch vervaardigde cannabinoïden. Het zijn geen soorten marihuana of veiligere vormen van cannabis. De samenstelling kan onvoorspelbaar veranderen en ernstige vergiftiging veroorzaken. Ook afhankelijkheid en moeite met stoppen verdienen medische aandacht. [1]
Een diagnose verslaving is geen voorwaarde om hulp te zoeken. Eenmalige blootstelling kan al spoedeisende zorg vereisen. Bel in de Verenigde Staten 911 als iemand in elkaar zakt, een epileptische aanval krijgt of moeilijk ademt. Ook pijn op de borst, duidelijke verwardheid of ernstige agitatie vereisen een dringende medische beoordeling. Gebruik buiten de Verenigde Staten het lokale alarmnummer. [1]
Dit artikel gaat over het herkennen van afhankelijkheid, het krijgen van een beoordeling en het regelen van doorlopende ondersteuning. Het helpt niet bij het identificeren van producten en geeft geen gebruiksinstructies. Het artikel Marihuanaverslaving begrijpen: cannabisgebruiksstoornis, signalen en ondersteuning bespreekt plantaardige cannabis, waarbij sprake is van een andere blootstelling. Vertel de behandelaar wat er is gebruikt en wat nog onzeker is.
Mogelijke signalen van een stoornis in het gebruik van middelen zijn moeite om het gebruik te beheersen, herhaalde mislukte pogingen om te stoppen, hunkering en doorgaan ondanks schadelijke gevolgen. Problemen kunnen gevolgen hebben voor werk, opleiding, relaties, financiën of dagelijkse verantwoordelijkheden. Deze patronen vragen om beoordeling; met een checklist kan geen diagnose worden gesteld. [3]
Lichamelijke afhankelijkheid betekent dat het lichaam zich heeft aangepast aan herhaalde blootstelling en dat klachten kunnen ontstaan wanneer het gebruik verandert. Dit houdt verband met verslaving, maar is niet hetzelfde. Mensen die vaak synthetische cannabinoïden gebruiken, hebben ontwenningsachtige klachten gemeld. De ernst en het tijdsverloop variëren; er is dus geen algemeen geldend ontwenningsschema. [2]
Beschrijf concrete veranderingen in plaats van iemands karakter te beoordelen: niet nagekomen afspraken, herhaalde intoxicatie, geld dat aan het middel wordt uitgegeven of een verslechterende gezondheid. Black-outs, ongewoon gedrag en hallucinaties kunnen wijzen op vergiftiging of een andere aandoening. Ze mogen niet uitsluitend worden opgevat als bewijs dat iemand verslaafd is.
Neem een kort overzicht mee van de gebruiksfrequentie, het laatste gebruik, andere middelen, medicijnen, klachten en eerdere pogingen om te stoppen. Geef het aan als de naam of samenstelling onbekend is. Een behandelaar kan de blootstelling samen met andere verklaringen meewegen en bepalen welk onderzoek nodig is.
Producten met synthetische cannabinoïden bevatten uiteenlopende chemische stoffen in plaats van één gestandaardiseerd middel. Sommige werken op cannabinoïdereceptoren, maar hun effecten kunnen sterk verschillen van die van cannabis. Noch een bekende productnaam op de verpakking, noch een eerdere ervaring geeft zekerheid over de inhoud bij een volgende blootstelling. [1]
Herhaald gebruik kan samenhangen met hunkering, ervaren verlichting of pogingen om ontwenning te voorkomen. Een behandelaar zal vragen wat iemand vóór en na het gebruik ervaart, welke situaties aanleiding geven tot gebruik en welke gevolgen verandering bemoeilijken. Inzicht in deze patronen helpt een behandelplan op te stellen zonder de persoon de schuld te geven. [3]
Psychische gezondheid en leefomstandigheden
Bij de beoordeling moet naast het middelengebruik ook de psychische gezondheid worden meegenomen. Slaapproblemen, angst, somberheid, traumagerelateerde klachten, een onzekere woonsituatie en relatieproblemen kunnen op zichzelf aandacht vereisen. Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen bestaande problemen en nieuwe klachten die na blootstelling ontstaan. [6]
Als iemand zegt dat gebruik de enige manier is om met psychische klachten om te gaan, neem dat dan serieus en regel professionele ondersteuning. Beloof niet dat alleen het wegnemen van het middel alle problemen zal oplossen. Vraag welke zorg beschikbaar is voor de onderliggende problematiek en hoe de verschillende behandelaren die zorg op elkaar afstemmen.
Vergiftiging kan het denken, het gedrag en de lichamelijke gezondheid beïnvloeden. De CDC beschrijft verwardheid, hallucinaties, epileptische aanvallen, een snelle hartslag, braken en andere mogelijk ernstige complicaties. Aan de hand van klachten kan de specifieke chemische stof niet betrouwbaar worden vastgesteld. Ook een negatieve routinematige drugstest sluit blootstelling aan synthetische cannabinoïden niet uit. [2]
Dringende beoordeling
Bel onmiddellijk de hulpdiensten als iemand in elkaar zakt, een epileptische aanval krijgt of niet normaal kan ademen. Laat de persoon niet alleen en vraag diegene niet om zelf te rijden. Vertel hulpverleners welke middelen en medicijnen mogelijk zijn gebruikt. Een verpakking kan nuttige informatie geven als die veilig beschikbaar is, maar het zoeken ernaar mag de hulp niet vertragen. [1]
Pijn op de borst, ernstige verwardheid of ongewone bloedingen moeten met spoed worden beoordeeld. Bij een uitbraak in Illinois in 2018 waren producten met synthetische cannabinoïden verontreinigd met een langwerkend antistollingsmiddel. Die gebeurtenis uit het verleden laat zien dat verontreiniging een risico is; ze zegt niets over de inhoud van een huidig product of een actuele landelijke trend. [4]
Stoppen na frequent gebruik
Mensen die na frequent gebruik stoppen, hebben angst, zweten, slaapstoornissen, misselijkheid en ernstigere klachten gemeld. Bij een vermoeden van afhankelijkheid is een medisch begeleid plan passend. Dit is geen advies om te blijven gebruiken en geen handleiding om thuis af te bouwen. Acute alarmsymptomen vereisen spoedeisende zorg. [2]
Vraag welke zorgverlener het risico op ontwenning kan beoordelen, met wie contact moet worden opgenomen als klachten verergeren en of de persoon buiten een ziekenhuis veilig kan worden begeleid. Het antwoord hangt af van de huidige gezondheid, klachten, blootstelling aan andere middelen en de beschikbare praktische ondersteuning. Herstel duurt niet voor iedereen een vast aantal dagen.
Een zinvol eerste gesprek brengt de huidige klachten, medische voorgeschiedenis, psychische gezondheid, ander middelengebruik en dagelijkse ondersteuning in kaart. Vermeld eerdere epileptische aanvallen, pijn op de borst, bewustzijnsverlies of moeizame pogingen om te stoppen. Verslavingsbehandeling richt zich op de behoeften van de persoon, in plaats van voor elk middel hetzelfde programma toe te passen. [3]
De behandelsetting kiezen
Acute medische instabiliteit vereist een medische voorziening die deze kan beoordelen en behandelen. Vervolgzorg kan bestaan uit ambulante afspraken, intensievere ondersteuning of residentiële zorg, afhankelijk van de vastgestelde behoeften. Vraag welke medische monitoring daadwerkelijk beschikbaar is en hoe er bij noodsituaties wordt gehandeld. Het artikel Een zorgniveau kiezen: ambulante, intensieve, dag-, residentiële of ziekenhuiszorg licht de zorgsettings voor volwassenen toe.
Therapie en praktische ondersteuning
Nadat de directe risico’s zijn aangepakt, kan therapie iemand helpen patronen te begrijpen, vaardigheden te ontwikkelen om met problemen om te gaan en reacties op moeilijke situaties voor te bereiden. Cognitieve gedragstherapie (CGT) licht één benadering toe; de geschiktheid moet worden beoordeeld en onderzoeksbewijs voor cannabisbehandeling mag niet worden gepresenteerd als bewijs voor een specifieke behandeling voor elke synthetische cannabinoïde. [5]
Vraag naar de ervaring van de therapeut met middelengebruik, hoe doelen gezamenlijk worden vastgesteld en hoe de geestelijke gezondheidszorg wordt afgestemd. Een plan kan ook praktische ondersteuning vereisen bij huisvesting, werk, opleiding of familierelaties. Beslissingen over medicatie zijn aan de behandelaar; een artikel kan geen veilig medicatieschema bepalen.
Vervolgzorg
Leg vóór een overgang vast wanneer de volgende afspraak is, wie de contactpersonen zijn en wat er moet gebeuren als het gebruik wordt hervat of klachten terugkeren. Het artikel Ontslag en nazorg: een plan voordat de behandeling eindigt helpt deze vragen te ordenen. Terugvalpreventie: triggers, uitglijders en terugkeer naar behandeling bespreekt het hervatten van zorg na een uitglijder. Noch detoxificatie, noch het afronden van een programma garandeert een blijvend resultaat.
