THE BALANCEhttps://thebalance.clinic/nl/informatiebronnen/verslaving/elton-john-verslavingsbehandeling/

Zwitserse wortels. Internationale expertise. Persoonlijke zorg, met privacy en discretie.

THE BALANCE

Vertrouwelijk advies

Laten we uw volgende stap bespreken.

Bespreek met ons opnameteam de behandelmogelijkheden voor uzelf of een dierbare.

Privacy en discretie vanaf het eerste gesprek.

Uw opnameteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleOpnamemanager
Bel ons opnameteam+41 44 500 5111 Stuur een WhatsApp-berichtBegin een gesprek

Klinische bron

Elton Johns verslavingsbehandeling

Elton Johns verslavingsbehandeling: zijn cocaïneverslaving, behandeling in Chicago in 1990 en de eerste fase van zijn herstel.

Klinisch beoordeeld doorDr. Sarah Boss, MD
Stenen woning met een zwembad, gazon en palmbomen

Elton John maakte kennis met cocaïne via zijn toenmalige manager, John Reid. Elton John begon cocaïne te gebruiken omdat hij het gevoel had dat hij zich daardoor gemakkelijker kon openstellen, maar merkte later dat het middel hem volledig in zijn greep kreeg. Vervolgens begon hij ook andere drugs te gebruiken, terwijl zijn cocaïneverslaving voortduurde. Hij gebruikte zoveel drugs dat het hem bijna het leven kostte. Toen besefte hij dat hij ermee moest stoppen, anders zou het zijn einde betekenen.

Elton John liet zich in 1990 opnemen in een ziekenhuis in Chicago. Daar schreef hij een brief aan zijn ‘ergste, beste vriend, cocaïne’, waarin hij erkende dat hij het nooit meer zou gebruiken. Hij dacht dat hij cocaïne nodig had om te kunnen communiceren. Tijdens de behandeling begreep hij dat dit niet zo was: hij had het middel niet nodig om te communiceren, met eenzaamheid om te gaan, te zingen of liefde te vervangen.

Hoe worden vertrouwelijkheid en privacy beschermd bij luxe verslavingsbehandeling?

Elton John maakte kennis met cocaïne via zijn toenmalige manager, John Reid. Elton John begon cocaïne te gebruiken omdat hij het gevoel had dat hij zich daardoor gemakkelijker kon openstellen, maar merkte later dat het middel hem volledig in zijn greep kreeg. Vervolgens begon hij ook andere drugs te gebruiken, terwijl zijn cocaïneverslaving voortduurde. Hij gebruikte zoveel drugs dat het hem bijna het leven kostte. Toen besefte hij dat hij ermee moest stoppen, anders zou het zijn einde betekenen.

Elton John liet zich in 1990 opnemen in een ziekenhuis in Chicago. Daar schreef hij een brief aan zijn ‘ergste, beste vriend, cocaïne’, waarin hij erkende dat hij het nooit meer zou gebruiken. Hij dacht dat hij cocaïne nodig had om te kunnen communiceren. Tijdens de behandeling begreep hij dat dit niet zo was: hij had het middel niet nodig om te communiceren, met eenzaamheid om te gaan, te zingen of liefde te vervangen.

Een van de vele redenen waarom John besloot om nuchter te worden, was zijn ontmoeting met Ryan White, een jonge jongen die hemofilie had en via besmette bloedproducten voor de behandeling van zijn hemofilie hiv opliep. Het overlijden van White schokte de zanger en deed hem beseffen dat hij anderen wilde helpen. Hij richtte de Elton John AIDS Foundation op en heeft geprobeerd verschillende vrienden, zoals Marshall Mathers (Eminem) en George Michael, te helpen hun drugsverslaving te overwinnen. Terugkijkend zei John dat hij het belachelijk vond dat het hem zestien jaar had gekost om toe te geven dat hij hulp nodig had bij zijn middelenverslaving. Maar toen hij de woorden ‘Ik heb hulp nodig’ uitsprak, meende hij die echt en besefte hij dat hij een nieuwe bladzijde had omgeslagen en voor zichzelf een levensreddende beslissing had genomen.

John onthulde dat zijn zucht naar cocaïne ‘onvoorstelbaar groot’ was toen hij in verslavingsbehandeling was in het Parkside Lutheran Hospital in Chicago. Terwijl hij afkickte van cocaïne, was hij ook gestopt met het gebruik van eten, alcohol en seks als zelfmedicatie. ‘Ik was depressief en alleen. Ik voelde me ziek en zwak en kon niet helder denken.’ Hij vertelde verder dat de beginfase van zijn behandeling tot de zwaarste ervaringen van zijn leven behoorde en dat hij serieus overwoog te vertrekken. Hij erkende dat de weg naar herstel die hij tijdens de behandeling was ingeslagen, niet gemakkelijk was. Wat hem ervan weerhield te vertrekken, waren zijn toenmalige vriend en zijn respect voor de jonge Ryan White, die overleed aan een aidsgerelateerde ziekte. Ook schrijft hij het aan de vriendelijkheid en het respect van de mensen in de behandelkliniek toe dat hij kon doorgaan en de behandeling kon afronden.

John vertelde dat hij tijdens de behandeling alleen Elton was, niet Elton John de rockster. Hij en de anderen hadden het allemaal moeilijk en niemand wist echt of ze het zouden redden en of ze nuchter zouden kunnen blijven. Mensen hebben zich afgevraagd waarom John niet over de ‘twaalf stappen’ praat of meer vertelt over de ervaringen tijdens zijn behandeling die hem hielpen nuchter te worden. Hij heeft echter aangegeven dat dit het begin was van een nieuwe weg en dat zijn ontwikkeling naar een nuchter leven na de behandeling een belangrijke rol speelde bij de oprichting van zijn aidsstichting. Hij blijft eraan werken om de verandering vast te houden die tijdens zijn opname in hemzelf was begonnen.

John werd behandeld in het Parkside Lutheran Hospital in Chicago.

In 2008 vertelde John aan CNN dat hij zes weken in behandeling was en daarna een jaar rust nam.

Ook ging het gerucht dat John ooit een concert had overgeslagen om in verslavingsbehandeling te gaan. Dat gerucht verspreidde zich door de film Rocketman. Het klopte niet. Als raamvertelling voor Elton Johns levensverhaal in Rocketman zien we hem een groepstherapiesessie binnenkomen in een met edelstenen versierd duivelskostuum, klaar om zijn hart te luchten. Later in de film zien we Elton John abrupt een optreden in Madison Square Garden verlaten, waarna hij een taxi naar de kliniek neemt en zich laat opnemen.

Nadat Elton John zijn behandeling had afgerond en een jaar vrij had genomen, was hij volledig gestopt met drugs. Hij is erg blij dat hij dat jaar de tijd heeft genomen om aan zichzelf te werken. Sindsdien is hij nuchter gebleven en heeft hij geen aanleiding gezien om opnieuw in verslavingsbehandeling te gaan. Inmiddels is hij al meer dan dertig jaar nuchter.

Redactionele onderbouwing

Bewijs en bronnen

Geselecteerde klinische richtlijnen, peer-reviewed onderzoek en volksgezondheidsbronnen die in dit artikel zijn gebruikt.

02Substance Abuse and Mental Health Services Administration. (z.d.). Vertrouwelijkheid van patiëntendossiers bij stoornissen in het middelengebruik.Bron bekijken
03U.S. Department of Health & Human Services. (z.d.). Samenvatting van de HIPAA-privacyregel.Bron bekijken
Alle 11 bronnen bekijkenMinder bronnen tonen
05National Health Service. (z.d.). Cocaïne: hulp zoeken.Bron bekijken
06National Institute of Mental Health. (2024). Middelengebruik en geestelijke gezondheid.Bron bekijken
07National Institute on Drug Abuse. (2021). Principes van de behandeling van drugsverslaving: een op onderzoek gebaseerde gids (3e editie).Bron bekijken
09National Institute for Health and Care Excellence. (2011). Drugsmisbruik bij personen ouder dan 16 jaar: psychosociale interventies.Bron bekijken
11Cochrane Drugs and Alcohol Group. (z.d.). Cochrane Library: drugs en alcohol.Bron bekijken
Wat dit omvat
01

Klinische context

Heldere informatie wordt geplaatst binnen de context van complexe en gelijktijdig voorkomende problematiek.

02

Individuele factoren

Beoordeling blijft essentieel, omdat behoeften en risico’s per persoon verschillen.

03

Volgende stappen

Een vertrouwelijk gesprek kan helpen bepalen welk vervolgtraject het meest passend is.

Weet u niet zeker welk traject bij de situatie past?

Uw opnameteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleOpnamemanager

Een vertrouwelijk eerste gesprek kan het klinische beeld verhelderen en uitwijzen of onze omgeving passend is.

THE BALANCE
EEN EERSTE STAP

Vragen over onze behandeling