Eiwit ondersteunt de groei, het herstel van weefsels en het behoud van spieren. Het is één onderdeel van volwaardige voeding, naast koolhydraten, vetten, vitaminen, mineralen en voldoende energie in totaal. De aanduiding ‘eiwitrijk’ laat niet zien of een voedingspatroon aan iemands behoeften voldoet en maakt een restrictief eetpatroon niet geschikt voor herstel van een eetstoornis.
Wat doet eiwit?
Het lichaam breekt eiwitten uit voeding af tot aminozuren. Die gebruikt het om weefsels te onderhouden en op te bouwen en om tal van andere functies uit te voeren. Sommige aminozuren moeten uit voeding komen. De MedlinePlus-gids over eiwit legt deze basisfuncties uit en beschrijft de verschillende voedingsmiddelen die eiwit leveren.
De eiwitinname moet worden bekeken in de context van het totale eetpatroon. Door op één voedingsstof te focussen, kunnen andere behoeften onvervuld blijven. Eiwit vervangt geen koolhydraten als energiebron, vetten uit voeding of de verscheidenheid aan voedingsstoffen die gevarieerd eten levert.
Voedingsmiddelen die eiwit leveren
- Bonen, erwten, linzen en andere peulvruchten.
- Tofu, tempeh en andere sojaproducten.
- Noten, zaden en noten- of zadenpasta’s.
- Eieren, zuivelproducten en geschikte alternatieven.
- Vis, gevogelte en vlees, voor zover deze passen bij persoonlijke voorkeuren en voedingsbehoeften.
Zowel plantaardige als dierlijke voedingsmiddelen kunnen bijdragen. Het is mogelijk om zonder dierlijke producten in de eiwitbehoefte te voorzien als de totale voeding zorgvuldig is samengesteld. De samenstelling van producten varieert, ook bij plantaardige alternatieven. Allergieën, beschikbaarheid, culturele voorkeuren en medische aandoeningen kunnen richting geven aan passende keuzes.
Hoeveel eiwit is passend?
De behoefte varieert met leeftijd, groei, zwangerschap, lichamelijke activiteit, ziekte en de algemene voedingstoestand. Een hoeveelheid die is berekend op basis van lichaamsgewicht of is overgenomen uit een sportschema, is niet automatisch passend. Een geregistreerde diëtist kan de volledige voeding en eventuele klinische factoren beoordelen, in plaats van alleen naar eiwit te kijken.
Mensen met een nierziekte of andere aandoeningen die de voedingsbehoeften beïnvloeden, moeten het advies van hun behandelteam volgen. Kinderen, zwangere personen, kwetsbare volwassenen en mensen die herstellen van een eetstoornis hebben mogelijk een andere aanpak nodig dan de algemene voedingsadviezen voor volwassenen.
Eiwit en herstel van een eetstoornis
De behandeling van een eetstoornis is gericht op herstel van de lichamelijke gezondheid en een stabielere relatie met eten. Restrictieve eetschema’s, het strikt bijhouden van de inname of pogingen om honger te onderdrukken kunnen met die doelen botsen. Een online menu voor zeven dagen of twee weken biedt geen basis voor een veilig of toereikend herstelplan.
Bij een eetbuistoornis werkt de behandeling doorgaans toe naar regelmatig eten en inzicht in de factoren die eetbuien uitlokken. NICE raadt af om tijdens de behandeling via een dieet te proberen af te vallen, omdat het beperken van de voedselinname eetbuien kan uitlokken. De behandeling van anorexia, boulimia of andere eetstoornissen stelt eigen eisen en kan naast voedingskundige en psychologische ondersteuning ook medische controle omvatten.
Als u nu een eetstoornis heeft of die eerder heeft gehad, bespreek voorgenomen veranderingen in uw voeding of lichaamsbeweging dan met uw behandelteam. Vraag om een beoordeling als eetregels, schuldgevoelens, het beperken van de voedselinname, eetbuien of compenserend bewegen belastend worden. Een eetstoornis kan bij elke lichaamsomvang voorkomen.
Een persoonlijk plan opstellen
De NHS Eatwell Guide biedt algemene informatie over voedingsgroepen. Het is geen behandelplan voor ondervoeding of een eetstoornis. In een behandelplan kunnen andere porties, eetmomenten of voedingsmiddelen nodig zijn, met ondersteuning bij praktische belemmeringen en angst rond eten.
Nuttige vragen aan een diëtist zijn bijvoorbeeld of uw huidige inname voorziet in uw behoefte aan energie en voedingsstoffen, hoe medische aandoeningen het plan beïnvloeden en of het bijhouden van de inname helpt of juist meer spanning geeft. Het doel is een haalbaar eetpatroon dat de gezondheid en het dagelijks leven ondersteunt.


