Buprenorfine is een op bewijs gebaseerde medicatie die wordt gebruikt voor de behandeling van een stoornis in het gebruik van opioïden en, in sommige formuleringen, pijn. Bij de behandeling van een stoornis in het gebruik van opioïden kan het ontwenningsverschijnselen en trek verminderen en het risico op overlijden door een overdosis verlagen. Buprenorfine kan ook lichamelijke afhankelijkheid veroorzaken en misbruik kan voorkomen, maar lichamelijke afhankelijkheid tijdens voorgeschreven behandeling is niet hetzelfde als verslaving. De behandelingsduur wordt individueel bepaald en kan langdurig of onbepaald zijn zolang de voordelen aanhouden.
Omdat buprenorfine een opioïde is, kan regelmatig gebruik lichamelijke afhankelijkheid veroorzaken. Plotseling stoppen kan opioïde-ontwenningsverschijnselen veroorzaken; een geplande afbouw dient daarom met de voorschrijver te worden besproken. De huidige FDA-etikettering adviseert geleidelijk afbouwen wanneer de behandeling wordt beëindigd. Een lange halfwaardetijd beïnvloedt het tijdstip van ontwenningsverschijnselen, maar bewijst op zichzelf geen verslaving.
Het is belangrijk te onthouden dat niet alle verslaving aan en ontwenning van buprenorfine ontstaan door het gebruik ervan als onderdeel van ondersteuning bij het herstel van opioïdeverslaving. Sommige mensen gebruiken dit middel ook illegaal om een recreatieve roes te bereiken. Lichamelijke afhankelijkheid tijdens voorgeschreven behandeling met buprenorfine vereist op zichzelf geen detox. Voortgezette behandeling kan langdurig passend zijn; problematisch gebruik en elke voorgestelde dosisverlaging vereisen een individuele klinische beoordeling. Dit roept een enigszins belangrijke vraag op: „wat zijn de gebruikelijke symptomen van ontwenning van buprenorfine en wat kan men verwachten tijdens de detox?”


