THE BALANCEhttps://thebalance.clinic/nl/informatiebronnen/mentale-gezondheid/adhd-mentale-gezondheid/adhd-statistieken/

Zwitserse wortels. Internationale expertise. Persoonlijke zorg, met privacy en discretie.

THE BALANCE

Vertrouwelijk advies

Laten we uw volgende stap bespreken.

Bespreek met ons opnameteam de behandelmogelijkheden voor uzelf of een dierbare.

Privacy en discretie vanaf het eerste gesprek.

Uw opnameteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleOpnamemanager
Bel ons opnameteam+41 44 500 5111 Stuur een WhatsApp-berichtBegin een gesprek

Klinische bron

ADHD-statistieken

ADHD-schattingen verschillen per leeftijd, land en onderzoeksmethode. Lees wat diagnosestatistieken meten en hoe historische en nieuwere cijfers verschillen.

Klinisch beoordeeld doorDr. Sarah Boss, MD
Stenen woning met een zwembad, gazon en palmbomen

ADHD is een neurobiologische ontwikkelingsstoornis die aandacht, activiteitsniveau en impulsbeheersing kan beïnvloeden. Klachten en ondersteuningsbehoeften verschillen per persoon.

ADHD wordt vaak in de jeugd herkend, maar sommige mensen krijgen de diagnose pas als volwassene. Diagnose vraagt beoordeling van symptomen, voorgeschiedenis en invloed op het dagelijks leven.

In de Amerikaanse National Survey of Children’s Health van 2016 meldden ouders dat naar schatting 6,1 miljoen kinderen van 2–17 jaar ooit een ADHD-diagnose hadden gekregen: 9,4% van die leeftijdsgroep. Dit is een historische schatting, geen actuele prevalentie.

De onderstaande cijfers beschrijven bepaalde onderzoeken en bevolkingsgroepen. Ze zijn geen wereldwijde telling of voorspelling. Jaar, leeftijdsgrenzen en definitie van ADHD zijn belangrijk bij vergelijking.

Het Amerikaanse onderzoek uit 2016 onderscheidde ooit gediagnosticeerde kinderen van kinderen die op dat moment ADHD hadden: respectievelijk 6,1 miljoen (9,4%) en 5,4 miljoen (8,4%) bij de 2–17-jarigen.

De analyse van het onderzoek uit 2022 betrof 3–17-jarigen: 7,1 miljoen (11,4%) waren ooit gediagnosticeerd en 6,5 miljoen (10,5%) hadden toen ADHD. Het betreft ouderrapportage; de leeftijdsgrenzen van de twee totaalschattingen verschillen. 2016 NSCH. 2022 NSCH.

Een percentage binnen een leeftijdsgroep beschrijft kinderen in die groep die aan de onderzoeksmaat voldoen. Het zegt niet op welke leeftijd alle diagnoses zijn gesteld. Schattingen voor kleuters, schoolkinderen en tieners moeten daarom apart worden aangeduid.

Onrust alleen bewijst geen ADHD. Beoordeling kijkt naar ontwikkeling, meerdere situaties en andere mogelijke verklaringen.

Het Amerikaanse National Comorbidity Survey–Adolescent Supplement uit 2001–2004 schatte de levenslange prevalentie bij 13–18-jarigen op 8,7%; 4,2% van die leeftijdsgroep voldeed aan de maat voor ernstige beperkingen. Dit zijn historische interviewgegevens, geen actuele percentages of individuele voorspellingen. NIMH.

De Amerikaanse National Comorbidity Survey Replication uit 2001–2003 schatte ADHD op dat moment bij 4,4% van de 18–44-jarigen: 5,4% van de mannen en 3,2% van de vrouwen in de steekproef. Dit zijn geen actuele cijfers voor alle volwassenen of de wereld.

ADHD kan werk, organisatie en relaties van volwassenen beïnvloeden. De gevolgen vragen individuele beoordeling en zijn niet vanzelf mild omdat iemand ouder is. NIMH.

Ondersteuning op school moet aansluiten bij de werkelijke moeilijkheden van het kind. Denk aan aangepaste instructies, leeromgeving en hulp bij organiseren, naast een individueel behandelplan. De diagnose alleen bepaalt niet welke aanpassingen helpen.

Een geselecteerde school- of behandelgroep geeft niet het aandeel van alle kinderen met ADHD dat steun krijgt of school verlaat weer. NICE NG87.

Cijfers van landen en deelstaten zijn alleen te vergelijken bij vergelijkbare jaren, leeftijden, diagnostische maten en steekproeven. Een volwassenenonderzoek vertegenwoordigt niet de hele bevolking; kindercijfers vervangen geen cijfers over volwassenen.

Controleer bij een regionale schatting eerst de bevolking, het jaar en de diagnostische maat in het oorspronkelijke onderzoek voordat u deze met een andere bron vergelijkt.

In Amerikaanse kindonderzoeken is vaker een ADHD-diagnose bij jongens gerapporteerd. Een verhouding uit één onderzoek geldt niet voor alle leeftijden of landen.

ADHD kan zonder opvallende hyperactiviteit voorkomen. Bij meisjes en vrouwen kan het minder worden herkend; beoordeel symptomen en beperkingen, niet een stereotype van storend gedrag. NICE NG87.

Sommige onderzoeken melden verschillen in geregistreerde diagnoses tussen raciale en etnische groepen. Die tonen op zichzelf geen biologische verschillen aan en verklaren niet de rol van toegang tot diagnostiek.

Diagnose tot het twaalfde jaar in een geboortecohort is een andere maat dan prevalentie in een nationaal jaaronderzoek. Die maten zijn niet onderling uitwisselbaar.

ADHD kan samengaan met angst, depressie, leerproblemen en andere ontwikkelings- of psychische aandoeningen. In het Amerikaanse onderzoek uit 2022 had 77,9% van de 3–17-jarigen met op dat moment ADHD minstens één gerapporteerde bijkomende aandoening. Dit geldt voor die onderzoekspopulatie, niet voor iedere persoon met ADHD.

Van de 2–17-jarigen met op dat moment ADHD in het onderzoek uit 2016 gebruikte 62,0% ADHD-medicatie; 46,7% had in het voorgaande jaar gedragstherapie gekregen en 23,0% geen van beide. Behandelcategorieën overlappen.

Behandeling hangt af van leeftijd, klachten, beperkingen, voorkeuren en bijkomende aandoeningen. Statistische verbanden met ongelukken, middelengebruik of schoolproblemen maken die uitkomsten niet onvermijdelijk. 2016 NSCH. 2022 NSCH.

Vragen

Veelgestelde vragen

Welk percentage van de bevolking heeft ADHD?
Er is geen enkel percentage voor alle bevolkingsgroepen. In het Amerikaanse onderzoek uit 2016 was 9,4% van de 2–17-jarigen ooit gediagnosticeerd; in 2022 was dat 11,4% bij de 3–17-jarigen. Dit zijn historische ouderrapportages, geen cijfers voor de hele bevolking.
Hoeveel mensen in de Verenigde Staten hebben ADHD?
Het Amerikaanse onderzoek uit 2016 schatte 6,1 miljoen ooit gediagnosticeerde kinderen van 2–17 jaar; in 2022 waren dat 7,1 miljoen van 3–17 jaar. Geen van beide omvat alle volwassenen en de leeftijdsgroepen verschillen.
Waarom hebben zoveel mensen ADHD?
Meerdere factoren, waaronder erfelijkheid, dragen bij aan ADHD. Veranderingen in diagnoses kunnen ook samenhangen met herkenning, toegang tot onderzoek en onderzoeksmethoden. Een stijging alleen verklaart de oorzaak niet en voorspelt de toekomstige prevalentie niet.

Redactionele onderbouwing

Bewijs en bronnen

Geselecteerde klinische richtlijnen, peer-reviewed onderzoek en volksgezondheidsbronnen die in dit artikel zijn gebruikt.

01Danielson et al. (2024). ADHD Prevalence Among U.S. Children and Adolescents in 2022: Diagnosis, Severity, Co-Occurring Disorders, and Treatment.Bron bekijken
02Danielson et al. (2018). Prevalence of Parent-Reported ADHD Diagnosis and Associated Treatment Among U.S. Children and Adolescents, 2016.Bron bekijken
03National Institute of Mental Health. Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD): Statistics.Bron bekijken
Alle 6 bronnen bekijkenMinder bronnen tonen
04American Psychiatric Association. (2023). Wat is ADHD?Bron bekijken
05National Institute for Health and Care Excellence. (2018). Aandachtsdeficiëntie-/hyperactiviteitsstoornis: diagnostiek en behandeling.Bron bekijken
06Faraone et al. (2021). The World Federation of ADHD International Consensus Statement: 208 Evidence-based Conclusions about the Disorder. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 128, 789–818. doi:10.1016/j.neubiorev.2021.01.022.Bron bekijken
Wat dit omvat
01

Klinische context

Heldere informatie wordt geplaatst binnen de context van complexe en gelijktijdig voorkomende problematiek.

02

Individuele factoren

Beoordeling blijft essentieel, omdat behoeften en risico’s per persoon verschillen.

03

Volgende stappen

Een vertrouwelijk gesprek kan helpen bepalen welk vervolgtraject het meest passend is.

Weet u niet zeker welk traject bij de situatie past?

Uw opnameteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleOpnamemanager

Een vertrouwelijk eerste gesprek kan het klinische beeld verhelderen en uitwijzen of onze omgeving passend is.

THE BALANCE
EEN EERSTE STAP

Vragen over onze behandeling