THE BALANCEhttps://thebalance.clinic/nl/informatiebronnen/mentale-gezondheid/eenzaamheid-in-cijfers/

Zwitserse wortels. Internationale expertise. Persoonlijke zorg, met privacy en discretie.

THE BALANCE

Vertrouwelijk advies

Laten we uw volgende stap bespreken.

Bespreek met ons opnameteam de behandelmogelijkheden voor uzelf of een dierbare.

Privacy en discretie vanaf het eerste gesprek.

Uw opnameteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleOpnamemanager
Bel ons opnameteam+41 44 500 5111 Stuur een WhatsApp-berichtBegin een gesprek

Klinische bron

Eenzaamheid in cijfers: wereldwijd, het VK, Europa en de VS

Eenzaamheid in cijfers met bronnen, populaties en perioden, plus het onderscheid tussen eenzaamheid, sociaal isolement, alleen wonen en geschatte gezondheidsrisico’s.

Klinisch beoordeeld doorDr. Sarah Boss, MD
Stenen woning met een zwembad, gazon en palmbomen

Eenzaamheid komt veel voor, maar hoe vaak mensen dit melden, hangt af van wie wordt ondervraagd, wanneer en hoe de vraag is geformuleerd. Een cijfer over af en toe eenzaam zijn is niet rechtstreeks te vergelijken met een cijfer over zich meestal eenzaam voelen. De onderstaande statistieken houden deze verschillen zichtbaar.

Eenzaamheid, sociaal isolement en alleen wonen

  • Eenzaamheid is een als pijnlijk ervaren verschil tussen de verbondenheid die iemand wenst en de verbondenheid die iemand ervaart.
  • Sociaal isolement duidt op beperkte sociale contacten of relaties.
  • Alleen wonen is een huishoudensvorm. Het zegt niet of iemand zich eenzaam voelt, steun ontvangt of aan het einde van het leven alleen zal zijn.

Iemand kan zich eenzaam voelen in een druk huishouden of zich juist sterk verbonden voelen met anderen terwijl diegene alleen woont. Eenzaamheid op zichzelf is niet automatisch een psychiatrische diagnose. Aanhoudende psychische nood kan samengaan met depressie, angst of lichamelijke ziekte en verdient aandacht zonder stigma.

Geselecteerde cijfers met hun context

Bron en populatiePeriode en meetcriteriumBevinding
Wereldwijde schatting van de WHOGegevens over 2014–2023, samengevat in het commissierapport uit 2025Ongeveer één op de zes mensen, circa 16%, meldde eenzaamheid.
Community Life Survey, volwassenen van 16 jaar en ouder in EngelandOktober 2024 tot maart 2025; zich vaak of altijd eenzaam voelen6,6%, afgerond op 7% in het hoofdrapport.
Respondenten van de EU Loneliness Survey2022; ervaringen in de voorafgaande vier weken13% voelde zich meestal of altijd eenzaam; 35% ten minste een deel van de tijd.
Amerikaanse National Poll on Healthy Aging, leeftijden 50–80 jaarJuni 2020; zich geïsoleerd voelen in de beginfase van de pandemie56% gaf aan zich soms of vaak geïsoleerd te voelen.

Deze schattingen hebben betrekking op verschillende populaties, vragen en perioden. Ze mogen niet worden gerangschikt alsof ze afkomstig zijn uit één wereldwijd onderzoek met vergelijkbare gegevens. De Europese Commissie merkt ook op dat verschillen in cultuur, demografie en steekproeftrekking kunnen bijdragen aan verschillen tussen landen.

Wat de wereldwijde schatting betekent

Het rapport van de WHO-commissie uit 2025 brengt onderzoeksbevindingen uit verschillende landen en jaren samen. Het rapporteert hogere geschatte percentages eenzaamheid onder adolescenten en jongvolwassenen dan onder oudere leeftijdsgroepen, maar benadrukt dat eenzaamheid op alle leeftijden kan voorkomen. Dit is een synthese van beschikbare onderzoeksgegevens, geen telling op één bepaalde dag.

Wereldwijde gemiddelden kunnen verschillen in ervaringen en toegang tot ondersteuning verhullen. Een percentage op groepsniveau zegt niet of een individu eenzaam is, hoe ernstig diens psychische nood is of wat kan helpen. Een rechtstreeks gesprek en een praktische beoordeling blijven noodzakelijk.

De Verenigde Staten en het cijfer over isolement uit 2020

Aan het onderzoek van de University of Michigan namen 2.074 volwassenen van 50–80 jaar deel. Hun antwoorden werden gewogen om de Amerikaanse bevolking in die leeftijdsgroep te weerspiegelen. Het cijfer van 56% had betrekking op gemelde gevoelens van isolement tijdens de beginfase van de COVID-19-pandemie. Het was geen meting van het aantal mensen dat alleen woonde en ook geen schatting van het aantal mensen dat alleen zou sterven.

Dat historische resultaat mag evenmin worden gepresenteerd als de huidige prevalentie onder alle Amerikaanse volwassenen. Het rapport mat afzonderlijk het ervaren gezelschap en de frequentie van sociaal contact. Dit laat zien waarom verwante begrippen niet als onderling uitwisselbaar mogen worden behandeld.

Engeland en Europa: waarom de vraagstelling ertoe doet

Volgens de Engelse Community Life Survey 2024/25 voelde 6,6% zich vaak of altijd eenzaam. Hetzelfde onderzoek gebruikte een afzonderlijke reeks indirecte vragen over gezelschap, uitsluiting en isolement. Verschillende methoden kunnen zelfs binnen dezelfde steekproef verschillende percentages opleveren.

Ook de cijfers van 13% en 35% uit het EU-onderzoek gebruiken verschillende frequentiedrempels. Beide kunnen juist zijn. Geen van beide onderbouwt de bewering dat een bepaalde stad de eenzaamste ter wereld is. Ook het aantal eenpersoonshuishoudens of zoekopdrachten op internet kan zo’n rangschikking niet onderbouwen.

Eenzaamheid en gezondheid

Het National Institute on Aging beschrijft verbanden tussen eenzaamheid of isolement en problemen zoals depressie, hartaandoeningen en cognitieve achteruitgang. Gezondheid en sociale verbondenheid kunnen elkaar beïnvloeden: ziekte kan contact bemoeilijken, terwijl een gebrek aan steun het omgaan met dagelijkse gezondheidsbehoeften lastiger kan maken.

Deze verbanden voorspellen niet hoe lang een individu zal leven en bewijzen niet dat eenzaamheid op zichzelf een ziekte heeft veroorzaakt. Vergelijkingen met roken geven bevolkingsonderzoek vereenvoudigd weer; ze zijn geen letterlijke omrekening naar sigaretten of een individuele risicoberekening. Interpreteer een relatieve risicotoename niet als het percentage eenzame mensen dat zal overlijden.

Verbinding en ondersteuning zoeken

Begin met haalbare stappen die passen bij uw interesses en omstandigheden, zoals regelmatig contact met één vertrouwd persoon, een buurtactiviteit of een groep rond een gedeelde interesse. Vervoer, gehoor, mobiliteit, financiën, zorgtaken en digitale toegang kunnen allemaal invloed hebben op wat haalbaar is. Praktische hulp kan net zo belangrijk zijn als aanmoediging.

Als eenzaamheid aanhoudt of uw welzijn beïnvloedt, bespreek dit dan met een zorgprofessional of een lokale ondersteuningsdienst. U hoeft niet aan een onderzoeksdrempel te voldoen om hulp te verdienen. Zoek met spoed hulp als uw psychische nood gepaard gaat met zelfmoordgedachten of als u uw eigen veiligheid niet kunt waarborgen.

Vragen

Veelgestelde vragen

Welk percentage van de mensen sterft alleen?

De bovenstaande onderzoeken naar eenzaamheid en huishoudens beantwoorden die vraag niet. Om het aantal sterfgevallen zonder aanwezige anderen te schatten, zijn een duidelijke definitie en specifieke gegevens nodig. Alleen wonen, zich geïsoleerd voelen en alleen sterven zijn verschillende meetbegrippen.

Zijn ouderen altijd het eenzaamst?

Nee. De bevindingen hangen af van het onderzoek, maar eenzaamheid kan op elke leeftijd voorkomen. Sommige recente bevolkingsschattingen laten hogere percentages onder jongeren zien, terwijl ouderen specifieke belemmeringen voor sociaal contact kunnen ervaren.

Redactionele onderbouwing

Bewijs en bronnen

Geselecteerde klinische richtlijnen, peer-reviewed onderzoek en volksgezondheidsbronnen die in dit artikel zijn gebruikt.

02WHO-commissie voor sociale verbondenheid: rapport uit 2025Bron bekijken
03Community Life Survey 2024/25: eenzaamheid en ondersteuningsnetwerken in EngelandBron bekijken
Alle 6 bronnen bekijkenMinder bronnen tonen
04JRC van de Europese Commissie: EU-onderzoek naar eenzaamheidBron bekijken
05University of Michigan: eenzaamheid vóór en tijdens de pandemieBron bekijken
06National Institute on Aging: eenzaamheid en sociaal isolementBron bekijken
Wat dit omvat
01

Klinische context

Heldere informatie wordt geplaatst binnen de context van complexe en gelijktijdig voorkomende problematiek.

02

Individuele factoren

Beoordeling blijft essentieel, omdat behoeften en risico’s per persoon verschillen.

03

Volgende stappen

Een vertrouwelijk gesprek kan helpen bepalen welk vervolgtraject het meest passend is.

Weet u niet zeker welk traject bij de situatie past?

Uw opnameteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleOpnamemanager

Een vertrouwelijk eerste gesprek kan het klinische beeld verhelderen en uitwijzen of onze omgeving passend is.

THE BALANCE
EEN EERSTE STAP

Vragen over onze behandeling