Cocaïne en alcohol kunnen elkaars risico’s vergroten. Cocaïne is een stimulerend middel, terwijl alcohol een dempende werking heeft, maar ze heffen elkaars effecten niet op. De combinatie belast het lichaam zwaarder en kan het moeilijker maken om de mate van intoxicatie en de aantasting van het beoordelingsvermogen in te schatten.
Wat is coca-ethyleen?
Wanneer cocaïne en alcohol tegelijk in het lichaam aanwezig zijn, kan de lever coca-ethyleen vormen. Deze werkzame stof draagt bij aan het extra risico voor hart en bloedvaten bij deze combinatie. Britse klinische richtlijnen beschrijven aanwijzingen voor een verhoogde toxiciteit voor het hart en een verhoogd risico op een overdosis bij gelijktijdig gebruik.
Er is geen vaste vermenigvuldigingsfactor voor de toxiciteit die voorspelt wat er bij een individuele persoon zal gebeuren. De sterkte van het middel, de hoeveelheid, het tijdstip van gebruik, andere middelen en de gezondheidstoestand verschillen. Een vaste schatting van de uitscheidingstijd, een verondersteld percentage dat nog in het lichaam aanwezig is of het gevoel alert te zijn, mag niet worden gebruikt om te besluiten dat verder gebruik veilig is.
Mogelijke schadelijke gevolgen op korte termijn
- Een snelle of onregelmatige hartslag, hoge bloeddruk en pijn op de borst.
- Epileptische aanvallen, een beroerte of een hartinfarct.
- Ernstige angst, agitatie, paranoia of verwardheid.
- Verminderd beoordelingsvermogen, letsel en alcoholvergiftiging.
Cocaïne die buiten de gereguleerde medische zorg wordt verkregen, kan ook onverwachte stoffen bevatten. Ernstige toxiciteit komt niet alleen voor bij mensen die zichzelf als afhankelijk beschouwen of denken dat ze een grote hoeveelheid hebben gebruikt. Alcohol is geen behandeling voor de effecten van cocaïne, en cocaïne maakt iemand niet nuchter genoeg om te rijden.
Symptomen waarvoor spoedeisende hulp nodig is
Bel de hulpdiensten bij pijn op de borst, een epileptische aanval, instorten, ademhalingsproblemen, ernstige oververhitting, plotseling krachtsverlies of moeite met spreken, of ernstige verwardheid na gebruik. Wacht niet tot de symptomen afnemen en ga er niet van uit dat een jong, verder gezond persoon geen ernstige complicatie kan krijgen.
Blijf bij de persoon als dat veilig kan. Vertel welke middelen mogelijk zijn gebruikt en wanneer; nauwkeurige informatie helpt bij de behandeling. Volg de instructies van de meldkamer. Geef geen ander middel of alcohol om te proberen de effecten te compenseren. Een vergiftigingeninformatiedienst kan ook advies geven na een onzekere blootstelling.
Als alcohol herhaaldelijk tot cocaïnegebruik leidt
Het kan helpen om vast te stellen in welke situaties de twee met elkaar verbonden raken: bepaalde uitgaansgelegenheden, mensen, routines, stress of toegang tot geld en drugs. Een praktisch plan kan bestaan uit het organiseren van alcoholvrije activiteiten, een vertrouwd persoon om steun vragen, situaties vermijden die met gebruik samenhangen en afspreken hoe u vertrekt wanneer de drang om te gebruiken ontstaat.
Deze stappen kunnen verandering ondersteunen, maar moeite hebben met stoppen betekent niet dat iemand onvoldoende wilskracht heeft. Een professionele beoordeling kan ingaan op trek, slaap, angst, somberheid, andere middelen en de gevolgen voor het dagelijks leven. Daarbij moeten alcohol en cocaïne samen worden bekeken, in plaats van aan te nemen dat behandeling van het ene middel het probleem met het andere automatisch oplost.
Ontwenning en verdere behandeling
Volg geen online afbouwschema voor cocaïne of alcohol. Alcoholontwenning kan levensbedreigend zijn bij iemand die lichamelijk afhankelijk is. Vraag medisch advies voordat u regelmatig zwaar alcoholgebruik plotseling vermindert, vooral als u eerder epileptische aanvallen door ontwenning, ernstige verwardheid of klachten heeft gehad wanneer u later dan gebruikelijk alcohol dronk.
Na het stoppen met cocaïnegebruik kunnen vermoeidheid, veranderingen in de slaap, somberheid en trek optreden. Ernstige depressie, gedachten aan zelfdoding of het onvermogen om de eigen veiligheid te waarborgen vereisen dringend hulp. Een behandelplan kan voorzien in monitoring en psychologische behandeling en kan ook andere lichamelijke of psychische zorgbehoeften aanpakken.
Afhankelijk van het risico kunnen ambulante ondersteuning, een intensievere behandeling of ziekenhuiszorg passend zijn. Verdere behandeling is gericht op verbetering van de gezondheid en het functioneren, niet alleen op wachten tot een middel het lichaam heeft verlaten. Geen vast detoxtraject of luxe omgeving garandeert herstel.
