Opana was een merknaam voor oxymorfon, een krachtige opioïde pijnstiller. In 2017 verzocht de FDA om de aangepaste formulering van Opana ER van de markt te halen vanwege de gevolgen van misbruik voor de volksgezondheid. De fabrikant stemde hiermee in. Deze maatregel betrof dat product met verlengde afgifte; dit mag niet worden omschreven als een wereldwijd verbod op alle geneesmiddelen met oxymorfon.
Misbruik van de aangepaste formulering van Opana ER werd in verband gebracht met ernstige schade, waaronder uitbraken van hiv en hepatitis C door injectiegebruik en gevallen van trombotische microangiopathie. Deze bevindingen droegen bij aan het besluit van de FDA; ze tonen niet aan dat Opana het meest misbruikte receptgeneesmiddel was.
Oxymorfon is de generieke naam van de werkzame stof in Opana, een geneesmiddel dat tot de opioïden behoort. Opana is een semisynthetisch opioïd. Opioïden zijn stoffen die op opioïdreceptoren in het lichaam inwerken en een morfineachtig effect hebben door matige tot ernstige pijn te verlichten. Opioïden worden ook narcotica genoemd: middelen die pijnstilling (analgesie), versuffing en slaap (narcose) veroorzaken en tot verslaving leiden. Opioïden worden voorgeschreven wanneer andere pijnstillers onvoldoende hebben geholpen.
Lees ook: Methocarbamol: verslaving en symptomen van misbruik
De Drug Enforcement Administration (DEA) heeft Opana ingedeeld als een middel in Schedule II. Geneesmiddelen, stoffen en chemische verbindingen in Schedule II hebben een hoog misbruikpotentieel, waarbij toenemend gebruik tot lichamelijke en psychische afhankelijkheid leidt. Deze middelen zijn daarom zeer schadelijk voor de gezondheid bij overmatig gebruik of misbruik.
Producten met oxymorfon zijn in verschillende formuleringen verkrijgbaar geweest; de beschikbaarheid en goedgekeurde indicaties hangen af van het land en het product:
- Tabletten met directe afgifte geven de werkzame stof gedurende een kortere periode af en moeten volgens de productspecifieke voorschriften worden voorgeschreven.
- Tabletten met verlengde afgifte geven het geneesmiddel gedurende een langere periode af. De van de markt gehaalde aangepaste formulering van Opana ER mag niet worden gepresenteerd als een huidige voorschrijfoptie.
Gebruik voorgeschreven oxymorfon uitsluitend volgens de actuele productinformatie en de aanwijzingen van uw voorschrijver. Dit artikel biedt geen doseerschema of omrekenschema voor opioïden.
Voor de keuze van de formulering en dosering moeten de pijn, eerder opioïdgebruik, de orgaanfunctie en andere geneesmiddelen worden beoordeeld. Opioïddoseringen zijn niet onderling uitwisselbaar en u mag de dosis nooit op eigen initiatief verhogen.
Stop niet op eigen initiatief met andere voorgeschreven pijnstillers. Vraag de voorschrijver om alle geneesmiddelen te beoordelen en uit te leggen welke u moet blijven gebruiken en welke moeten worden aangepast.
Daarnaast mag oxymorfon niet met voedsel worden ingenomen. Het moet 1 uur vóór of 2 uur na een maaltijd worden ingenomen. U kunt het geneesmiddel het beste elke dag op hetzelfde tijdstip innemen. Slik de tablet in zijn geheel door en vermijd fijnmaken, kauwen of oplossen. Het is ten strengste verboden uw Opana-tablet te breken om het poeder te inhaleren of het met een vloeistof te mengen om het te injecteren, omdat dit tot de dood kan leiden.
Opana is een opioïdagonist. Dit betekent dat het zijn werking uitoefent door interactie met opioïdreceptoren in het centrale zenuwstelsel en andere delen van uw lichaam, zoals het maag-darmkanaal en de urineblaas. Opana remt de activiteit van zenuwcellen en de afgifte van neurotransmitters bij de synapsen die pijnsignalen doorgeven.
Activering van opioïdreceptoren verandert de overdracht en waarneming van pijnsignalen. Dit kan ook sedatie en gevaarlijke ademhalingsdepressie veroorzaken. Pijnverlichting garandeert dus niet dat u alert blijft of veilig ademt.
Oxymorfon werkt op opioïdreceptoren en kan de dopamineoverdracht beïnvloeden die met beloning samenhangt. Het werkt niet door de heropname van dopamine in de bloedbaan te blokkeren. Het risico op een stoornis in het gebruik van opioïden hangt samen met biologische, psychologische en sociale factoren, niet met één enkel chemisch mechanisme.
Oxymorfon brengt risico op verslaving en overdosering met zich mee. Tolerantie en lichamelijke afhankelijkheid kunnen bij voorgeschreven gebruik ontstaan zonder dat er sprake is van een stoornis in het gebruik van opioïden; verslaving is geen onvermijdelijk gevolg van een juiste behandeling.
Opioïden op recept hebben bijgedragen aan de overdoseringscrisis in de Verenigde Staten, maar landelijke sterftecijfers door receptopioïden mogen niet volledig aan Opana worden toegeschreven. Hier is geen bewijs dat oxymorfon alleen in 2014 14.000 sterfgevallen veroorzaakte.
Opana, dat als achthoekige tablet wordt geleverd, wordt voor recreatief gebruik fijngemaakt en gesnoven. Het is op straat bekend onder andere gangbare namen, zoals:
- Stop signs
- Mrs. O
- Octagon
- New blues
- Pink lady
- The O bomb
- Pink heaven
- Oranges
- OM
Oxymorfon is krachtig, maar vergelijkingen van de sterkte verschillen per toedieningsweg en klinische context en mogen niet worden gebruikt om doseringen te berekenen. Tolerantie en afhankelijkheid gaan niet automatisch over in verslaving. Bij verminderde pijnverlichting moet een voorschrijver de situatie beoordelen, in plaats van dat iemand zelf de dosis verhoogt.
Een stoornis in het gebruik van opioïden kan het dagelijks functioneren belemmeren en leiden tot aanhoudend gebruik ondanks schadelijke gevolgen. Lichamelijke afhankelijkheid is een afzonderlijke aanpassing van het lichaam die ook kan optreden wanneer de behandeling correct wordt gevolgd.
Er zijn verschillende redenen voor een verslaving aan Opana. Ten eerste doet de beschikbaarheid als receptgeneesmiddel mensen veronderstellen dat het gebruik niet ongeoorloofd is, ook wanneer zij het misbruiken. Volgens de Drug Enforcement Administration (DEA) werden in 2012 1,2 miljoen recepten voor oxymorfon uitgeschreven voor pijnbehandeling. Helaas raken mensen eraan gewend om Opana in een hogere dosis en langer dan voorgeschreven te gebruiken doordat zij tolerantie ontwikkelen, terwijl zij zich niet bewust zijn van hun afhankelijkheid. Zodra zij stoppen met Opana krijgen zij ontwenningsverschijnselen, waardoor zij het middel blijven gebruiken lang nadat de pijn is verdwenen.
Percocet: verslaving en bijwerkingen van misbruik
Stress, psychische aandoeningen, genetische kwetsbaarheid en sociale omstandigheden kunnen bijdragen aan problemen met middelengebruik. Opioïden zijn geen veilige manier om met emotionele problemen om te gaan; effectieve ondersteuning moet pijn en psychische gezondheid in samenhang aanpakken.
Het fijnmaken, snuiven of injecteren van tabletten kan tot een onvoorspelbare blootstelling leiden en een dodelijke overdosering of andere ernstige schade veroorzaken. Tabletten met verlengde afgifte mogen niet worden bewerkt; geen enkele toedieningswijze bij niet-voorgeschreven gebruik is veilig.
Veranderingen in gedrag of uiterlijk kunnen reden tot bezorgdheid zijn, maar vormen geen betrouwbare basis om een stoornis in het gebruik van opioïden vast te stellen. Bij een respectvolle klinische beoordeling worden het bredere patroon, medicatie-effecten en andere mogelijke oorzaken betrokken.
Signalen en symptomen van oxymorfonmisbruik omvatten lichamelijke, psychische en gedragsmatige veranderingen, waaronder:
- Lichamelijke signalen kunnen sedatie en kleine pupillen omvatten, maar de pupilgrootte alleen is niet diagnostisch. Moeilijk wakker worden of een trage of afwijkende ademhaling vereist onmiddellijk spoedeisende hulp, ongeacht de pupilgrootte.
- Psychisch: Mensen die oxymorfon misbruiken zijn doorgaans sneller afgeleid en minder geconcentreerd tijdens werk of studie. Zij ervaren angst en depressie als zij het middel niet krijgen. Vaak verkeren zij zonder duidelijke aanleiding in een staat van euforie en ervaren zij een onterecht gevoel van welzijn. Van mensen die Opana misbruiken is bekend dat zij hallucineren en frequente stemmingswisselingen ervaren.
- Zorgwekkend gedrag kan bestaan uit verminderde controle, veel tijd besteden aan het verkrijgen of gebruiken van opioïden en doorgaan ondanks schadelijke gevolgen. Dit uit zich niet bij iedereen op dezelfde manier en stereotypen mogen een beoordeling niet vervangen.
Er worden veel bijwerkingen in verband gebracht met Opana-verslaving. Enkele daarvan zijn:
- Verandering van de pijndrempel
- Angst, depressie of onbehagen
- Sedatie
- Misselijkheid en braken
- Hormonale verstoringen
- Hallucinaties
- Paranoia
- Wanen
- Verslechtering van de psychische toestand
- Seksuele disfunctie
- Impotentie
- Verminderde werking van het immuunsysteem
- Bewustzijnsverlies en coma
- Veel mensen die middelen injecteren lopen risico op hiv, hepatitis C en trombotische microangiopathie.
Bijwerkingen op korte termijn bij oxymorfonverslaving
Als narcotisch geneesmiddel met verslavingspotentieel heeft oxymorfon diverse bijwerkingen, waaronder afhankelijkheid, en brengt het een risico op overdosering met zich mee. Opana-verslaving beïnvloedt niet alleen de hersenen, maar ook de algehele gezondheid van iemand.
Deze bijwerkingen hangen echter onder meer af van de hoeveelheid die iemand regelmatig gebruikt, eerder middelenmisbruik, de gezondheidstoestand en de leeftijd.
Tramadol (Ultram): misbruik en symptomen
Enkele bijwerkingen van Opana op korte termijn zijn:
- plotseling onverklaard gewichtsverlies
- verminderde eetlust
- misselijkheid en braken
- droge mond
- meer zweten
- verhoogde hartslag
- rode ogen
- blozen
- jeuk
- hoofdpijn
Bijwerkingen op lange termijn van oxymorfonmisbruik
Langduriger opioïdgebruik kan obstipatie en hormonale of seksuele effecten veroorzaken. Injectie brengt daarnaast infectie- en vaatrisico’s met zich mee. Orgaanschade is geen onvermijdelijk gevolg van afhankelijkheid; symptomen en individuele risico’s vereisen een medische beoordeling.
Hieronder staan enkele bijwerkingen op lange termijn bij oxymorfonverslaving:
- Maag-darmaandoeningen
- Bloedbaaninfectie
- Verminderde werking van het immuunsysteem
- Seksuele disfunctie
- Impotentie
- Vruchtbaarheidsproblemen
- Leverschade
- Nierproblemen
- Hormonale verstoringen
- Huidabcessen
De uitscheiding van het geneesmiddel varieert met de formulering, dosering, herhaald gebruik en orgaanfunctie. Een berekening op basis van de halfwaardetijd garandeert niet dat oxymorfon volledig uit het lichaam is verdwenen of dat combinatie met alcohol of kalmerende middelen veilig is.
Het is belangrijk te weten dat de tijd die nodig is om Opana uit het lichaam te verwijderen van persoon tot persoon verschilt en afhangt van veel factoren, zoals:
- Leeftijd: Jongere mensen scheiden het geneesmiddel sneller uit dan oudere volwassenen.
- Gezondheid: gezonde mensen met optimaal werkende nieren en lever scheiden het geneesmiddel doorgaans sneller uit dan mensen met een lever- of nierziekte, omdat deze twee organen de belangrijkste rol spelen bij respectievelijk de afbraak en uitscheiding van een geneesmiddel.
- Stofwisseling: Mensen met een snellere stofwisseling verwijderen Opana sneller uit hun lichaam dan mensen met een tragere stofwisseling.
- Vochtinname: een normale vochtinname ondersteunt de gezondheid, maar extra water drinken versnelt de uitscheiding van oxymorfon niet op betrouwbare wijze en overmatige waterinname kan schadelijk zijn.
- Duur van het gebruik: Bij mensen die Opana langdurig gebruiken blijft het middel doorgaans langer in het lichaam. Mensen die het minder vaak gebruiken scheiden oxymorfon sneller uit.
Hoelang blijft Opana aantoonbaar in uw urine?
Aantoonbaarheid in urine hangt af van de test, dosering, het tijdstip en individuele factoren. Een vaste periode van twee tot vier dagen of een garantie van vijf dagen is niet voor iedereen betrouwbaar en zegt niets over een actuele vermindering van het functioneren.
Haaronderzoek kan eerdere blootstelling over een langere periode aantonen, maar de interpretatie hangt af van het monster en de laboratoriummethode. Het kan geen exacte gebruiksdag of huidige veiligheid vaststellen.
Wanneer iemand na langdurig Opana-gebruik afhankelijkheid en tolerantie heeft ontwikkeld en vervolgens stopt, wordt dit ontwenning van Opana genoemd. Het wordt afgeraden om abrupt te stoppen met oxymorfon, omdat ontwenningsverschijnselen behoorlijk ernstig kunnen zijn. Er wordt aangeraden de dosis geleidelijk af te bouwen voordat u volledig stopt.
Ontwenningsverschijnselen bij oxymorfon
Het begin en de piek van de ontwenning variëren met de formulering, het gebruik en de individuele gezondheid; een vast begin na 14 tot 18 uur is geen veilige basis voor planning.
De eerste kenmerken van oxymorfonontwenning lijken op griep, met pijn in het hele lichaam, lusteloosheid, angst en agitatie. Er ontstaat een sterke drang naar het middel, samen met misselijkheid, braken en koude rillingen.
De volgende ontwenningsverschijnselen van oxymorfon ontstaan wanneer de hersenen zich aanpassen om het lichaam zonder het middel te reguleren:
- extreem sterke drang naar het middel
- zweten
- tranende ogen
- loopneus
- koude rillingen
- gewrichtspijn
- diarree, misselijkheid en braken
- verstoorde slaap
- hoge bloeddruk
- veranderingen in de hartslag
- veranderingen in de ademhalingsfrequentie
- rusteloos en geagiteerd gedrag
- suïcide-intentie
Bespreek ontwenning met een behandelaar. Suïcide-intentie, ernstige veranderingen in de ademhaling, collaps of ernstige uitdroging vereisen een spoedbeoordeling; wacht niet op een reguliere afspraak. Bel in Spanje of de EU bij een noodsituatie 112.
Tijdsverloop van Opana-ontwenning
Symptomen kunnen in de loop van de tijd veranderen, maar er zijn geen twee vaste fasen met vaststaande termijnen:
- Vroege symptomen kunnen rusteloosheid, pijn, zweten, een loopneus en maag-darmklachten omvatten. Het tijdstip en de ernst hangen af van het geneesmiddel en de persoon; de symptomen moeten worden gevolgd.
- Late ontwenningsfase: Deze fase houdt vooral verband met psychische veranderingen, zoals aanhoudende angst en depressieve gevoelens. Deze toestand kan tot maanden na de ontwenning aanhouden.
Een overdosering oxymorfon kan de ademhaling onderdrukken en dodelijk zijn, maar overlijden is niet onvermijdelijk. Snel ingrijpen door hulpdiensten en naloxon kunnen een leven redden.
Het verzoek van de FDA uit 2017 om het product van de markt te halen betrof de aangepaste formulering van Opana ER en de algemene risico’s daarvan voor de volksgezondheid. Landelijke cijfers over opioïdoverdoseringen omvatten veel verschillende stoffen; deze mogen niet worden gepresenteerd als sterftecijfers die specifiek oxymorfon betreffen.
Een overdosering Opana veroorzaakt ademhalingsdepressie, de meest voorkomende doodsoorzaak bij acute opioïdoverdosering. Wanneer de ademhaling wordt onderdrukt, komt er minder zuurstof in het bloed terecht, waardoor de zuurstoftoevoer naar de hersenen en andere vitale organen, zoals het hart, wordt verstoord. Hierdoor ontstaat hersenschade die vervolgens tot coma of overlijden leidt. Ook krijgt het hart onvoldoende zuurstof, wat leidt tot hypotensie en bradycardie: respectievelijk een daling van de bloeddruk en de hartslag.
Signalen van een overdosering oxymorfon
- Moeite met ademhalen door onderdrukking van de ademhaling
- Koude, klamme huid door een verlaagde bloeddruk
- Blauwachtige verkleuring van lippen en vingernagels door verminderde zuurstoftoevoer
- Vernauwde pupillen: speldknoppupillen
- Vertraagde of gestopte hartslag door verminderde hartactiviteit
- Spierzwakte
- Extreme sufheid door onderdrukking van de hersenactiviteit
- Ongebruikelijk snurkgeluid door sedatie
Bel onmiddellijk de hulpdiensten bij een vermoeden van een opioïdoverdosering. Dien naloxon toe als dit beschikbaar is en herhaal dit volgens de productinstructies of de aanwijzingen van de meldkamer. Begin bij een niet-normale ademhaling met reanimatie onder begeleiding van de meldkamer; leg iemand die bewusteloos is maar normaal ademt in de stabiele zijligging. Blijf tot hulp arriveert, omdat de opioïdeffecten kunnen terugkeren wanneer naloxon is uitgewerkt. De beschikbaarheid en verstrekkingsregels verschillen per land.
